ΔΗΛΩΣΗ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΑΛΚΑΖΑΡ ΛΑΡΙΣΑΣ

Με έκπληξη αλλά και βαθιά λύπη πληροφορήθηκα την οριστική κατεδάφιση του ιστορικού Κλειστού Γυμναστηρίου Αλκαζάρ, ενός χώρου που δεν αποτελεί απλώς ένα παλιό αθλητικό κτίριο, αλλά ένα ζωντανό κομμάτι της αθλητικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ιστορίας της Λάρισας.

Ως πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, αρχηγός τεσσάρων από τις πέντε ομάδες της πόλης που αγωνίστηκαν στις εθνικές επαγγελματικές κατηγορίες, ως προπονητής αλλά και ως Πρόεδρος των Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών Λάρισας, αισθάνομαι την υποχρέωση να εκφράσω δημόσια την ανησυχία μου για το μέλλον ενός χώρου που σφράγισε γενιές αθλητών και φιλάθλων.

Το Κλειστό Γυμναστήριο Αλκαζάρ, που κατασκευάστηκε το 1967, υπήρξε για σχεδόν έξι δεκαετίες το επίκεντρο του μπάσκετ της Λάρισας. Στο παρκέ του γράφτηκαν οι σημαντικότερες σελίδες της τοπικής καλαθοσφαίρισης. Εκεί αγωνίστηκαν και μεγαλούργησαν ο Γυμναστικός Σύλλογος Λάρισας, η Ολύμπια Λάρισας, η ΑΕΛ η ΕΑΛ και ο Φοίνικας Λάρισας. Εκεί χειροκροτήθηκαν αθλητές ( Ζώης ,Σπανουλης , Ντικούδης , κόμματος,Σταυροπουλος ,Πιτσίλκας )προπονητές ( ιωαννιδης , Αλεξανδρής )που τίμησαν το ελληνικό μπάσκετ και πέρασαν από την πόλη μας σημαντικές προσωπικότητες του αθλήματος.

 

Στο συγκεκριμένο γήπεδο φιλοξενήθηκαν αγώνες Α1, Α2 και Β’ Εθνικής, τελικές φάσεις πανελληνίων πρωταθλημάτων, αναπτυξιακές διοργανώσεις της ΕΟΚ, τουρνουά, σχολικοί αγώνες και εκατοντάδες αθλητικές εκδηλώσεις που σημάδεψαν τη συλλογική μνήμη των Λαρισαίων.

Γι’ αυτό προκαλεί εύλογο προβληματισμό το γεγονός ότι προχωρά η κατεδάφιση ενός τόσο ιστορικού αθλητικού χώρου χωρίς να έχει παρουσιαστεί στην τοπική κοινωνία ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντικατάστασής του από ένα νέο σύγχρονο κλειστό γυμναστήριο αντάξιο της ιστορίας και των αναγκών της πόλης.

Η Λάρισα, μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας, με τεράστια μπασκετική παράδοση και χιλιάδες παιδιά που ασχολούνται με το άθλημα, δεν μπορεί να αρκεστεί σε προσωρινές λύσεις και σε αθλητικές εγκαταστάσεις που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες του αθλητισμού της περιοχής.

 

Εξίσου μεγάλη εντύπωση προκαλεί η σιωπή των θεσμικών φορέων της πόλης. Δήμος, Περιφέρεια, αθλητικοί οργανισμοί, εκπρόσωποι των συλλόγων αλλά και τα τοπικά μέσα ενημέρωσης οφείλουν να τοποθετηθούν δημόσια για το ποιο είναι το σχέδιο της επόμενης ημέρας. Δεν είναι δυνατόν να συζητούμε μόνο για την κατεδάφιση ενός ιστορικού γηπέδου και όχι για το τι θα το αντικαταστήσει.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους ανθρώπους του μπάσκετ. Αφορά κάθε Λαρισαίο που μεγάλωσε στις εξέδρες του Αλκαζάρ, κάθε αθλητή που φόρεσε τη φανέλα μιας ομάδας της πόλης, κάθε γονέα που ονειρεύεται να δει το παιδί του να αθλείται σε σύγχρονες και ασφαλείς εγκαταστάσεις.

Οι πόλεις που σέβονται την ιστορία τους δεν γκρεμίζουν απλώς τα σύμβολά τους. Τα αντικαθιστούν με κάτι καλύτερο, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη και τη συνέχεια.

Εύχομαι και ελπίζω ότι πριν πέσουν οι μπουλντόζες θα υπάρξουν σαφείς απαντήσεις για το μέλλον του μπάσκετ στη Λάρισα και για τη δημιουργία ενός νέου σύγχρονου κλειστού γυμναστηρίου που θα ανταποκρίνεται στο μέγεθος, την ιστορία και τις φιλοδοξίες της πόλης μας.

Το Αλκαζάρ δεν είναι απλώς ένα κτίριο.

Είναι μνήμη, ιστορία, ιδρώτας, συγκινήσεις και ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας της Λάρισας.