Με καλά κιλά, αλλά και με χαμηλές πρωτεΐνες συζητήσεις για 21 λεπτά στο σκληρό, συμβόλαια στα 24

Με άλλα λόγια, οι ποσότητες που φαίνεται να αποδίδουν φέτος οι εκτάσεις που έχουν καλλιεργηθεί µε σκληρό σιτάρι είναι σηµαντικές, ωστόσο οι τιµές που δύνανται να διεκδικήσουν σε µια ιδιαιτέρως απαιτητική αγορά, δεν αφήνουν πολλά διαπραγµατευτικά ατού. Ειδικά αν κρίνει κανείς από τα πρώτα δείγµατα που φέρνει ο αλωνισµός στις νοτιότερες περιοχές και ειδικά στη Θεσσαλία, η πρωτεΐνη δεν φτάνει µε τίποτα τα επίπεδα που θέτει ως όριο για τις παραλαβές η βιοµηχανία ζυµαρικών. Βεβαίως, όπως τονίζουν στην Agrenda έµπειρα στελέχη της συγκεκριµένης αγοράς, τα πρώτα δείγµατα δεν είναι αντιπροσωπευτικά για τον τρόπο µε τον οποίο θα εξελιχθεί η φετινή παραγωγή. Κι αυτό γιατί, τα κτήµατα που κόβονται πρώτα, είναι συνήθως τα πιο «φτωχά» και τα λιγότερο περιποιηµένα από πλευράς καλλιεργητικής φροντίδας. Κι έτσι να µην είναι, αυτό που φαίνεται να δίνει τον τόνο της φετινής παραγωγής, είναι σιταροχώραφα τα οποία βοηθήθηκαν µεν από τον καιρό και τις βροχοπτώσεις στο µεγαλύτερο διάστηµα του κύκλου ανάπτυξης, δεν έτυχαν όµως της δέουσας καλλιεργητικής φροντίδας, ειδικά στον τοµέα της θρέψης, µε αποτέλεσµα να έχουµε κιλά, όχι όµως και τα απαιτούµενα επίπεδα πρωτεΐνης που είναι το «όπλο»  για τη διαπραγµάτευση µε την απαιτητική βιοµηχανία,κατά συνέπεια και µε το υγιές εµπόριο που µετράει τις κινήσεις του. Μέσα σ’ αυτό το κλίµα, οι επιλογές που έχουν οι παραγωγοί δεν είναι πολλές. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει «βουβαµάρα» και κανείς δεν ξανοίγεται να κάνει λόγο για τιµή, όλοι βλέπουν τις «χαµηλές πτήσεις» των FOB στην Ιταλία, όπως και τη «µιζέρια» τιµών στη διεθνή αγορά. Το κακό είναι ότι η λύση «...το κρατάω στην αποθήκη» αυτή τη φορά δεν µπορεί να έχει τύχη, καθώς τα σιτάρια που θα συγκεντρωθούν είναι πολλά και για να υπάρξει µια ενδιαφέρουσα διέξοδος, η ποιότητα θα πρέπει να είναι super, δηλαδή πρωτεΐνη κοντά στο 14 και οι συνθήκες συντήρησης του προϊόντος άριστες.

Εποµένως, η λύση που προκρίνεται είναι η παράδοση της φετινής παραγωγής σκληρού, έστω και µε ανοιχτή τιµή. Πόσο ανοιχτή και για πόσο χρόνο, αυτό, είναι κάτι που θα καθορίσει τελικά, όπως όλα δείχνουν. το εµπόριο. Αρκεί να αναφερθεί ότι τα συµβολαιακά σιτάρια, δύσκολα θα προσεγγίσουν τις προϋποθέσεις των συµβολαίων. Η Barilla για παράδειγµα προβλέπει στα συµβόλαια 24 λεπτά για σιτάρια µε πρωτεΐνη στο 14% και 23 λεπτά για σιτάρια µε πρωτεΐνη στο 13,5%. Πόσοι καλλιεργητές θα προσεγγίσουν αυτές τις προδιαγραφές; Από την άλλη πλευρά, ακόµα και µ’ αυτές τις τιµές οι εκµεταλλεύσεις κινούνται στα όρια της βιωσιµότητας. Όλοι το ξέρουν ότι µε τα κόστη που γράφει φέτος η καλλιέργεια του σκληρού, τα 21 λεπτά µεταφράζονται σε σίγουρη ζηµιά, τα 24 σε οριακή κατάσταση, νόηµα συζήτησης έχει µια τιµή πάνω από τα 28 λεπτά το κιλό.

Πολύ στενά τα περιθώρια στο σκληρό σιτάρι πάτηµα στην ποιότητα βρίσκει το εµπόριο

*του Ηλία Ανδρεάκη

Με το «αριστερό» ξεκίνησε το αλώνι για τη φετινή σοδειά σκληρού σίτου στη Θεσσαλία µε την πρώτη εικόνα να µην είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική από πλευράς ποιότητας και τιµών. Παρότι το ειδικό βάρος και τα υαλώδη είναι σε καλά επίπεδα τα αντίστοιχα των πρωτεϊνών είναι µέτρια κατά τους αρµόδιους. Η εικόνα δεν είναι καλύτερη και στο µέτωπο των τιµών όπου παρότι γενικά το εµπόριο τηρεί «στάση σιγής», τα 21 λεπτά για τον παραγωγό να είναι αυτά που µεταφέρεται ότι συζητούνται σε αυτή τη φάση. Την ίδια στιγµή δεν φαίνεται να έχουν σηµειωθεί δουλειές, παρά µόνο ένα καράβι µε προορισµό την Ιταλία τις προηγούµενες ηµέρες µε σκληρό εσοδείας 2025, µε ορισµένους παραγωγούς να φαίνεται να επιλέγουν να ξεστοκάρουν ενόψει της νέας περιόδου.

Προς το παρόν οι παραγωγοί αποθηκεύουν το συγκοµιζόµενο σκληρό περιµένοντας καλύτερες τιµές στο επόµενο διάστηµα ώστε να το «βγάλουν» στην αγορά µαζί µε τα αποθέµατα από την προηγούµενη χρονιά. Σε ότι αφορά τις προσφορές από την Ιταλία ακούγεται ότι οι γείτονες προσφέρουν σε αυτή τη φάση χαµηλές τιµές κάπου µεταξύ 230-240 ευρώ ο τόνος FOB. Ο Καζίλο και άλλοι µεγάλοι παίκτες της Ιταλικής βιοµηχανίας φαίνεται να βλέπουν ότι η σοδειά της Ιταλίας πάει καλά και δεν έχουν κανένα πρόβληµα να περιµένουν µέχρι να ανεβάσουν τις προσφορές τους.

Καλύτερη εικόνα για την εικόνα της φετινής σοδειάς θα έχουµε από την επόµενη εβδοµάδα όπου στο «παιχνίδι» θα µπει σταδιακά και η Βόρεια Ελλάδα. Ωστόσο, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραµµές (Πέµπτη 11 Ιουνίου) επικρατεί ανησυχία στους παραγωγούς λόγω προβλέψεων για βροχές την Παρασκευή 12 Ιουνίου, η οποία µπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη νέα σοδειά.

Οι τιµές που έχει επιλέξει µέχρι στιγµής να προσφέρει η γειτονική χώρα δεν έχουν προκαλέσει άλλωστε τον εκνευρισµό των Ελλήνων παραγωγών που σε συντριπτική πλειοψηφία δεν είναι διατεθειµένοι να προχωρήσουν σε πωλήσεις σε τόσο χαµηλά επίπεδα, αλλά και στο εσωτερικό της γειτονικής χώρας. Ήδη στα µέσα της εβδοµάδας χιλιάδες παραγωγοί της Νότιας Ιταλίας βγήκαν στους δρόµους µε προτροπή της µεγαλύτερης αγροτικής οργάνωσης της χώρας, Coldiretti, προκειµένου να διαµαρτυρηθούν για τις «εξευτελιστικές» όπως της χαρακτηρίζουν τιµές των 19 λεπτών στις οποίες προσπαθούν να αγοράσουν σκληρό traders και βιοµήχανοι.

Ερωτηµατικό παραµένει και η στρατηγική που θα ακολουθήσει η Τουρκία, η οποία έχει ανακοινώσει τις πρώτες τιµές κοντά στα 310 ευρώ ο τόνος παραδοτέα στα κρατικά σιλό µε τους παραγωγούς να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις και σε αυτό το µέτωπο.

Παρά τις «χαµηλές πτήσεις» των τιµών στο αλώνι, τα θεµελιώδη εξακολουθούν πάντως να δικαιολογούν αύξηση τιµών το καλοκαίρι, ενώ αν επιβεβαιωθούν αυτά τα χαµηλά επίπεδα τιµών τίθενται ερωτηµατικά για τη βιωσιµότητα της καλλιέργειας. Στον Καναδά η εικόνα της καλλιέργειας έχει βελτιωθεί γενικά µε την ξηρασία να επικεντρώνεται κυρίως στην περιοχή Regina.

 
Κρατάει τους 1 εκατ. τόνους η ελληνική παραγωγή

Καλή σε όγκο φαίνεται πως θα είναι η φετινή παραγωγή ελληνικού σκληρού µε την Ευρωπαϊκή Οµοσπονδία Εµπορίου ∆ηµητριακών, Ζωοτροφών, Ελαιούχων Σπόρων, Ρυζιού, Ελαιολάδου και Αγροεφοδίων (Coceral) να προβλέπει πως φέτος θα κυµανθεί σε 1 εκατ. τόνους (σε σχέση µε 1,13 εκατ. τόνους πέρυσι). 

agronews.gr