Η ζωγράφος από τη Μάλτα που ζει μόνιμα στα Βόρεια Άγραφα στα 1160 μέτρα στο Πετρίλο (ΦΩΤΟ)

Ένα χωριό σε σχήμα πετάλου

Το Πετρίλο δεν μοιάζει με αυτά που ξέρεις. Δεν έχει κεντρική πλατεία, δεν έχει ενιαίο οικιστικό ιστό. Απλώνεται αμφιθεατρικά, σε σχήμα πετάλου, λένε οι τοπογράφοι, κατά μήκος των δυτικών πλαγιών του βουνού Βουτσικάκι, ενός βουνού που φτάνει τα 2.154 μέτρα. Ανάμεσα στους συνοικισμούς τρέχει ο Πετριλιώτης ποταμός, που κατεβαίνει από τις «Εννιά Βρύσες» και χύνεται στον Αχελώο.

Η πέτρα εδώ είναι η ύλη από την οποία φτιάχτηκε ό,τι αντέχει: σπίτια, εκκλησίες, τοξωτά γεφύρια που δεν τα έχει αγγίξει κανείς εδώ και εκατό χρόνια. Ιστορικά, αυτά τα βουνά δεν κατακτήθηκαν ποτέ εύκολα. Οι Οθωμανοί αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν καθεστώς ειδικής αυτονομίας ήδη από το 1525.

Τρεις εβδομάδες αποθέματα

Η Natalie βιοπορίζεται διδάσκοντας διαδικτυακά τη μαλτέζικη γλώσσα, ένα από τα πιο ιδιότυπα επαγγέλματα που μπορεί να ασκεί κανείς σε ένα χωριό με δεκαέξι κατοίκους. Ζωγραφίζει και φωτογραφίζει την άγρια φύση γύρω της, αναρτώντας τις εικόνες online ενώ τα έργα της, ταξιδεύουν σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ο χειμώνας, όμως, στα χίλια μέτρα θέλει προετοιμασία: αποθηκευμένα τρόφιμα για τρεις εβδομάδες, ένας μανάβης και ένας αρτοποιός που περνούν μία φορά την εβδομάδα μόνο το καλοκαίρι. Σχεδόν μία ώρα για να φτάσεις στο Μουζάκι. Παρομοιάζει τις αποθήκες της με εκείνες των Μαλτέζων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Και όμως δεν το παρουσιάζει ως θυσία. «Οι άνθρωποι εδώ με βοηθούν πολύ. Έψαχνα πάντα έναν τόπο να ζήσω μέσα στη φύση και τον βρήκα», λέει. Και συμπληρώνει: «Εδώ νιώθω ότι ανήκω».

Ο ουρανός στα 1.700 μέτρα

Τα τελευταία χρόνια ο ορεινός τουρισμός έφερε κόσμο ως εδώ. Το διεθνές μονοπάτι Ε4 διασχίζει το χωριό και ανεβαίνει σε δάση ελάτης που λίγοι πλέον βλέπουν. Στα Τρία Σύνορα, στα 1.700 μέτρα, ο ουρανός ανοίγει με τρόπο που δεν τον βρίσκεις σε κανένα βιβλίο αστρονομίας. Η λίμνη Στεφανιάδα, που σχηματίστηκε από κατολίσθηση το 1963, παραμένει ένα από τα πιο γαλήνια σημεία της περιοχής.