Σπουδαία ανακάλυψη: Αρχαιολόγοι εντόπισαν τη «χαμένη Ατλαντίδα» της Ευρώπης έπειτα από 8.500 χρόνια

• Αρχαιολόγοι εντόπισαν στον Κόλπο του Άαρχους έναν βυθισμένο οικισμό της Λίθινης Εποχής ηλικίας περίπου 8.500 ετών, που αποκαλείται «Ατλαντίδα της Ευρώπης».
• Ο οικισμός βυθίστηκε λόγω ανόδου της στάθμης της θάλασσας μετά το τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων, αναγκάζοντας τις παράκτιες κοινότητες να μετακινηθούν.
• Τα ευρήματα, όπως λίθινα εργαλεία και οργανικά υλικά, διατηρήθηκαν σε εξαιρετική κατάσταση λόγω του περιβάλλοντος χωρίς οξυγόνο στον βυθισμένο χώρο.
• Η δενδροχρονολόγηση των ευρημάτων επιτρέπει ακριβή προσδιορισμό των αλλαγών στη στάθμη της θάλασσας μέσα στους αιώνες.
• Οι έρευνες θα συνεχιστούν σε υποθαλάσσιες τοποθεσίες της Γερμανίας και της Βόρειας Θάλασσας, ενώ η σύνδεση βυθισμένων περιοχών με τον μύθο της Ατλαντίδας επανέρχεται στο προσκήνιο.

Ο θρύλος της Ατλαντίδας εξακολουθεί να συναρπάζει ιστορικούς και αρχαιολόγους, με πολλούς να αναζητούν εδώ και δεκαετίες ίχνη ενός πολιτισμού που, σύμφωνα με τις παραδόσεις, χάθηκε κάτω από τη θάλασσα.

Αν και αρκετοί ειδικοί θεωρούν ότι η Ατλαντίδα δεν υπήρξε ποτέ, η ανακάλυψη μίας προϊστορικής παράκτιας κοινότητας στη Δανία επαναφέρει τη συζήτηση γύρω από πόλεις που εξαφανίστηκαν εξαιτίας της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.

Αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν στον Κόλπο του Άαρχους, στη Δανία, έναν βυθισμένο οικισμό της Λίθινης Εποχής, τον οποίο πολλοί αποκαλούν ήδη «Ατλαντίδα της Ευρώπης». Η ανακάλυψη χρονολογείται περίπου 8.500 χρόνια πίσω και προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τη ζωή των ανθρώπων που κατοικούσαν στις βόρειες ακτές της Ευρώπης μετά το τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων.

Κατά τις υποβρύχιες έρευνες, οι επιστήμονες ανέσυραν λίθινα εργαλεία, αιχμές βελών, οστά ζώων και ξύλινα αντικείμενα που φαίνεται να χρησιμοποιούνταν ως απλά εργαλεία. Οι ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν σε βάθος περίπου 8 μέτρων, με τη χρήση ειδικού εξοπλισμού αναρρόφησης.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο οικισμός βυθίστηκε όταν η στάθμη της θάλασσας άρχισε να αυξάνεται μετά το τέλος της παγετωνικής περιόδου, αναγκάζοντας τις παράκτιες κοινότητες να μετακινηθούν προς την ενδοχώρα.

Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο, Πίτερ Μόε, ο βυθισμένος οικισμός λειτουργεί ως μια πραγματική «χρονοκάψουλα». Όπως εξήγησε, το περιβάλλον χωρίς οξυγόνο που δημιουργήθηκε μετά την άνοδο της θάλασσας συνέβαλε στη διατήρηση των ευρημάτων σε εξαιρετική κατάσταση. «Ο χρόνος ουσιαστικά σταματά. Βρίσκουμε άριστα διατηρημένο ξύλο, φουντούκια και άλλα οργανικά υλικά που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα είχαν αποσυντεθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια», επεσήμανε.

Ο δενδροχρονολόγος του Μουσείου Μόεσγκορντ, Γιόνας Όγκνταλ Γένσεν, τόνισε ότι τα ευρήματα επιτρέπουν στους επιστήμονες να προσδιορίσουν με μεγάλη ακρίβεια πότε πέθαναν τα δέντρα που βρίσκονταν στις τότε ακτογραμμές, προσφέροντας σημαντικά στοιχεία για τις μεταβολές της στάθμης της θάλασσας μέσα στους αιώνες.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν να συνεχίσουν τις έρευνες σε ακόμη μία υποθαλάσσια τοποθεσία στα ανοικτά της Γερμανίας, ενώ, στο μέλλον σκοπεύουν να εξερευνήσουν και περιοχές της Βόρειας Θάλασσας.

Η σύνδεση βυθισμένων περιοχών με τον μύθο της Ατλαντίδας δεν είναι νέα. Σημαντική περίπτωση αποτελεί η Ντόγκερλαντ, μια εκτεταμένη ξηρά που ένωνε κάποτε τη Βρετανία με τη Δανία και την Ολλανδία. Τα πρώτα στοιχεία για την ύπαρξη αυτής εντοπίστηκαν το 1931 από ολλανδικό αλιευτικό σκάφος που ανέσυρε αρχαιολογικά ευρήματα από τον βυθό.

Η περιοχή κατοικείτο από κοινότητες κυνηγών – τροφοσυλλεκτών, όμως, πριν από περίπου 8.200 χρόνια η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και ένα καταστροφικό τσουνάμι, που προκλήθηκε από γιγαντιαία υποθαλάσσια κατολίσθηση, οδήγησαν στην οριστική βύθισή της. Σήμερα, ό,τι έχει απομείνει από αυτή τη χαμένη γη, βρίσκεται κάτω από τα νερά της Βόρειας Θάλασσας.

newsbomb.gr