Η άγνωστη ιστορία της τραγωδίας της 5ης Μεραρχίας Κρητών στην Κατοχή στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Λάρισας (video)

Μια  άγνωστη και συγκλονιστική ιστορία για την πόλη της Λάρισας, του Στρατοπέδου Συγκέντρωσης της Κατοχής όπου στοιβάχτηκαν 1300 οπλίτες της 5ης μεραρχίας Κρητών στο χώρο όπου σήμερα βρίσκεται η 110 ΠΜ, έφερε στο φως μιλώντας στο "Μαγκαζίνο της Θεσσαλίας" ο πρόεδρος του Συλλόγου Κρητικών Λάρισας Δημήτρης Δραγανιδάκης.

Το στρατόπεδο Λάρισας υπήρξε το πρώτο στρατόπεδο στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της κατοχής, δημιουργήθηκε από τους Ιταλούς, τον Αύγουστο του 1941, προκειμένου να φυλακίσουν αρχικά, τους στρατιώτες της 5^ης Μεραρχίας Κρητών.Οι Ιταλοί έχοντας υποστεί μεγάλες απώλειες στο Αλβανικό μέτωπο από την 5η μεραρχία Κρητών, συνέχισε ο κ. Δραγανιδάκης, οδήγησαν μετά τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας, όσους στρατιώτες δεν βρήκαν τρόπο να μετακινηθούν προς την Κρήτη, στο χώρο ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης στο λεγόμενο αντιεροπορικό όπου βρισκόταν το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Λάρισας, χωρίς να γνωρίζουν τίποτε οι κάτοικοι της πόλης καθώς επρόκιετο για παράνομη αιχμαλωσία που δεν προβλεπόταν στους όρους της συνθηκολόγησης

Εκεί η εξαθλίωση των αιχμαλώτων  που αργοπέθαιναν από τις καταναγκαστικές εργασίες, τις αρρώστιες, τον υποσιτισμό και τα βασανιστήρια ήταν μια καθημερινή τακτική και ο θάνατος ήταν λύτρωση. Από τον Φεβρουάριο του 1943, άρχισαν και οι εκτελέσεις κρατουμένων ως «αντίποινα» για αντιστασιακές δράσεις.

Σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής υπήρξε κέντρο βασανισμού και εξαθλίωσης -από τους Ιταλούς αρχικά και στη συνέχεια από τους Γερμανούς κατακτητές- κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, ένα πραγματικό κολαστήριο για χιλιάδες ανθρώπους, αντιστασιακούς και άμαχο πληθυσμό, όχι μόνο από την περιοχή της Θεσσαλίας, αλλά και από την Κεντρική και Νότια Ελλάδα.

Μεταξύ των πρώτων έγκλειστων του στρατοπέδου ήταν και 1.300-1.500 Κρήτες στρατιώτες της 5ης Μεραρχίας πεζικού, στους οποίους, μετά τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας τον Απρίλιο του 1941, δεν επιτράπηκε από τους Γερμανούς να επιστρέψουν στην Κρήτη -και να πάρουν μέρος στη μάχη της Κρήτης που ακολούθησε-, αλλά παρέμειναν εγκλωβισμένοι στην Αθήνα. Οι στρατιώτες αυτοί τον Ιούλιο του 1941, ύστερα από μια επιχείρηση των Ιταλών, συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στη Λάρισα, όπου στην πλειοψηφία τους εξοντώθηκαν από τα φρικτά βασανιστήρια, τον υποσιτισμό, την ελονοσία και τις στερήσεις.

 Συνολικά, κατέληξε ο πρόεδρος των Κρητικών της Λάρισας, από τους 1500 αιχμαλώτους στρατιώτες επέζησαν μόλις οι 300 κι αυτοί διασώθηκαν μόλις μαθεύτηκε ότι κρατούνται στο συγκεκριμένο χώρο και απλοί Λαρισαίοι αλλά και αντιστασιακές οργανώσεις άρχισαν να τους προμηθεύουν τρόφιμα

Μετά την κατοχή, οι εγκαταστάσεις κατεδαφίστηκαν και το στρατόπεδο περιέπεσε σε αφάνεια, καθώς καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν προσπάθησε να το αναδείξει