ΙΑΣΩ Θεσσαλίας: Παγκόσμια Ημέρα για τον καρκίνο των ωοθηκών

Γράφει ο Παναγιώτης Βλαχοστέργιος MD PhD (ABIM-certified, ESMO-certified)

Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας-Ογκολογίας, Πανεπιστήμιο Cornell, ΗΠΑ

Τμήμα Παθολογικής Ογκολογίας ΙΑΣΩ Θεσσαλίας

Ο καρκίνος των ωοθηκών προέρχεται από μη φυσιολογική ανάπτυξη και πολλαπλασιασμό των κυττάρων των ωοθηκών ή των σαλπίγγων, δημιουργώντας μάζα ή όγκο.

• Οι τέσσερις κύριοι τύποι επιθηλιακού καρκίνου των ωοθηκών είναι το ορώδες καρκίνωμα, το βλεννώδες, το ενδομητριοειδές και το διαυγοκυτταρικό.

Μια γυναίκα είναι πιθανό να διαγνωστεί με προχωρημένο επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών, επειδή η αρχική νόσος τυπικά δεν έχει συμπτώματα, μπορεί να εμφανίζει κοιλιακή διόγκωση και κοιλιακή δυσφορία ή σε μερικές περιπτώσεις, μπορεί να αντιληφθεί διογκωμένους λεμφαδένες.

• Ο καρκίνος των ωοθηκών σταδιοποιείται με βάση το μέγεθος του όγκου, τη διήθηση λεμφαδένων και την επέκταση εκτός της κοιλότητας της κοιλιάς σε άλλα μέρη του σώματος. Η πληροφορία αυτή χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στην επιλογή της καλύτερης θεραπείας.

Θεραπευτικές επιλογές στον επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών:

• Το χειρουργείο είναι η βασική θεραπεία του επιθηλιακού καρκίνου των ωοθηκών στα αρχικά στάδια.
• Ο προχωρημένος ή ο υψηλού κινδύνου επιθηλιακός καρκίνος των ωοθηκών αντιμετωπίζεται κυρίως με χειρουργείο και χημειοθεραπεία.

• Οι στοχεύουσες θεραπείες αποτελούν νεότερα φάρμακα που λειτουργούν μπλοκάροντας τα σήματα που λένε στα καρκινικά κύτταρα να αναπτυχθούν. Στον καρκίνο των ωοθηκών χρησιμοποιούνται δύο είδη στοχευουσών θεραπειών, το bevacizumab που στρέφεται εναντίον της δημιουργίας νέων αγγείων από τον όγκο και οι αναστολείς PARP όπως το olaparib και το niraparib που στρέφονται εναντίον των μηχανισμών επιδιόρθωσης του DNA των καρκινικών κυττάρων. Χρησιμοποιούνται ως θεραπείες διατήρησης μετά την αρχική ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία προκειμένου να διατηρηθεί η απάντηση στη θεραπεία για όσο γίνεται περισσότερο χρόνο. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές σε περιπτώσεις που ο καρκίνος έχει βρεθεί θετικός σε BRCA1 ή BRCA2 μετάλλαξη ή έχει υψηλή γενωμική αστάθεια.