Συμπαράταξη Λαρισαίων: Ποιος θα υπερασπιστεί την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας;

Ποιος θα υπερασπιστεί την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας;
Η πόλη παίρνει την υπόθεση στα χέρια της

Παρέμβαση του Δημήτρη Δεληγιάννη στην πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής Πολιτιστικής Κληρονομιάς
Διαβάσαμε την περασμένη εβδομάδα ότι, με απόφαση του Δημάρχου Λαρισαίων, συστάθηκε Επιτροπή με σκοπό τη διαμόρφωση ενός πλαισίου προτάσεων προς το Δημοτικό Συμβούλιο για την προστασία και αξιοποίηση των ιστορικών κτιρίων της Λάρισας τα επόμενα χρόνια.
Η απόφαση αυτή δεν αφορά μια απλή ομάδα εργασίας. Αφορά μια κρίσιμη πολιτική επιλογή: την προστασία της πολιτιστικής της κληρονομιάς.
Αναγνωρίζοντας τον ρόλο που καλείται να υπηρετήσει αυτή η Επιτροπή, προτείνω να θεσμοθετηθεί ως Επιτροπή του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως προβλέπεται από τον κανονισμό του. Έτσι θα διασφαλιστεί η συνέχεια και η θεσμική της υπόσταση, ανεξάρτητα από δημοτικές αρχές και πρόσωπα. Η πόλη το χρειάζεται.
Για να φτάσουμε όμως εδώ, κάτι έχει προηγηθεί.
Η πόλη δεν ξεχνά ότι στο προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο, με ευθύνη της Δημοτικής Αρχής και προσωπικά του Δημάρχου, δεν πήραμε θέση για τη διάσωση της Οικίας Αλεξάνδρου, όπως οφείλαμε.
Η πόλη δεν ξεχνά ότι:
•    ο Δήμαρχος δήλωνε ουσιαστικά παρατηρητής, «θεσμικά αναρμόδιος», 
•    ο πρώην αντιδήμαρχος Πολεοδομίας επιχείρησε να αποδομήσει την απόφαση του Υπουργείου, 
•    η πλειοψηφία, με ευθύνη της Προέδρου, αρνήθηκε ακόμη και να θέσει σε ψηφοφορία το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Νεολαίας, που εδώ και μήνες είχε ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ της διάσωσης. 
Αναδείχθηκε έτσι, με εμφατικό τρόπο, μια δυσαρμονία: από τη μία η επιλογή της Δημοτικής Αρχής να μην στηρίξει τη διάσωση της Οικίας Αλεξάνδρου· από την άλλη η ξεκάθαρη βούληση της πόλης να το κάνει.
Ας το πούμε καθαρά: τίποτα δεν θα είχε συμβεί χωρίς την πρωτοβουλία των φορέων και των πολιτών που πήραν την υπόθεση στα χέρια τους.
Όταν το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο δεν υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον, η κοινωνία αντιδρά.
Όταν κάποιοι αρνούνται στην πόλη να διεκδικήσει τα αυτονόητα –την προστασία της αρχιτεκτονικής της κληρονομιάς– τότε είναι η ώρα των πολιτών.
Έτσι προέκυψε η συνάντηση πολιτιστικών και κοινωνικών φορέων. 
Έτσι δημιουργήθηκε η Επιτροπή.
Και παρά τις -επικοινωνιακού τύπου- προσπάθειες εκτόνωσης από τη Δημοτική Αρχή, η πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών έδειξε τον δρόμο. Η κοινή προσπάθεια φορέων και πολιτών δεν ελέγχεται, δεν χειραγωγείται — και εκεί βρίσκεται η δύναμή της.
Οι εκατοντάδες πολίτες που συμμετέχουν δείχνουν ότι η κοινωνία είναι μπροστά.
Έχει νόημα, λοιπόν, η σημερινή συνάντηση; Προφανώς και έχει.
Προσωπικά περιμένω την ξεκάθαρη τοποθέτηση του πρώτου πολίτη της πόλης. Δεν μπορεί να συνεχίσει να κρύβεται πίσω από γενικόλογες διατυπώσεις.
Με βάση τα παραπάνω, απαιτούνται άμεσα αποφάσεις:
•    Ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τη στήριξη του χαρακτηρισμού της Οικίας Αλεξάνδρου ως διατηρητέας. 
•    Παρέμβαση του Δήμου στο ΚΕΣΑ, με κάθε διαθέσιμο μέσο και με τη συνδρομή του Δικηγορικού Συλλόγου, υπέρ της διάσωσης του κτιρίου. 
Ο χρόνος δεν είναι πολύς. Η απαράδεκτη εικόνα της τελευταίας συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου πρέπει να αλλάξει.
Η υπόθεση της Οικίας Αλεξάνδρου δεν είναι μια ιδιωτική διαφορά. Αφορά το μέλλον της πόλης.
Και εδώ χρειάζεται να συμφωνήσουμε στα αυτονόητα: η πόλη χρειάζεται μια ολοκληρωμένη, ολιστική πρόταση για τη διάσωση και αξιοποίηση των εναπομεινάντων ιστορικών και αξιόλογων κτιρίων της.
Μια πρόταση που θα διαμορφωθεί και θα εκφράζει πραγματικά τη βούληση της πόλης.
Οι ειδικοί θα δείξουν τον δρόμο. Η κοινωνία, όμως, είναι αυτή που θα επιβάλει την κατεύθυνση.