Αντίστροφη μέτρηση για την επανέναρξη της δίκης των Τεμπών – Συγκρούσεις για την αίθουσα και αιχμές κατά Φλωρίδη

Η δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών επαναλαμβάνεται την Τετάρτη, με τις εργασίες επέκτασης της κύριας αίθουσας να ολοκληρώνονται, ενώ η διαδικασία έχει διακοπεί έως την 1η Απριλίου. Ωστόσο, η επανεκκίνηση γίνεται μέσα σε κλίμα έντασης, με αντιδράσεις για την επάρκεια του χώρου και αιχμηρές πολιτικές τοποθετήσεις.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης υπερασπίστηκε την καταλληλότητα της αίθουσας, τονίζοντας ότι «δεν αποκλείεται κανένας» από τη διαδικασία. 

Όπως ανέφερε, προβλέπονται 110 θέσεις σε έδρανα για δικηγόρους και 150 θέσεις με καθίσματα εργασίας, ενώ η αίθουσα διαθέτει συνολικά 360 θέσεις στο πρώτο επίπεδο. Υποστήριξε επίσης ότι ο χώρος είναι λειτουργικά ανώτερος ακόμη και από τη μεγαλύτερη αίθουσα του Εφετείου Αθηνών, επισημαίνοντας πως δεν προβλέπονται ειδικές θέσεις για πολιτικά πρόσωπα ή υποψήφιους αρχηγούς κομμάτων.

Στον αντίποδα, συγγενείς θυμάτων και νομικοί εκφράζουν έντονες αντιρρήσεις. Η Μαρία Καρυστιανού προειδοποίησε ότι υπάρχει κίνδυνος νέας αναβολής, καταγγέλλοντας ότι δεν είναι αποδεκτό να παρακολουθούν τη δίκη από άλλη αίθουσα μέσω οθόνης. Όπως δήλωσε, «δεν μπορεί να διεξαχθεί δίκη όταν δεν έχουν εξασφαλιστεί ούτε τα στοιχειώδη χωροταξικά», αποδίδοντας ευθύνες για ανεπάρκεια οργάνωσης. Παράλληλα, η Μαρία Καρυστιανού έκανε λόγο για έλλειψη ενσυναίσθησης και βασικής πρόνοιας για τους παράγοντες της δίκης, σημειώνοντας ότι δεν είναι δυνατόν διάδικοι και μάρτυρες να παραμένουν όρθιοι χωρίς επαρκείς θέσεις.

Η ένταση κλιμακώθηκε περαιτέρω με δημόσιες παρεμβάσεις. Σε ανάρτησή της, η Ζωή Κωνσταντοπούλου εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του υπουργού, υποστηρίζοντας ότι έπρεπε να έχει παραιτηθεί, κατηγορώντας τον για προσβολή των θυμάτων, σπατάλη δημόσιου χρήματος και απαξίωση της διαδικασίας.

Αντίθετη άποψη εξέφρασε ο Νίκος Πλακιάς, ο οποίος έχασε τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του στο δυστύχημα, τονίζοντας ότι η δίκη πρέπει να παραμείνει στη Λάρισα. Όπως υπογράμμισε, με ορισμένες παρεμβάσεις ο χώρος μπορεί να καλύψει τις ανάγκες, ξεκαθαρίζοντας ότι θα αντιταχθεί σε οποιαδήποτε προσπάθεια μεταφοράς της διαδικασίας σε άλλη πόλη.