Απόστολος Πέκας: Μερικές σκέψεις για την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη Λάρισα. 

Μερικές σκέψεις για την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη Λάρισα. 

Γράφει ο Απόστολος Πέκας

Η μαζική, θερμή και αυθόρμητη συμμετοχή του κόσμου - άλλωστε δεν υπήρχε μηχανισμός κινητοποίησης- στην ομιλία του πρώην πρωθυπουργού αποδεικνύουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας, διατηρεί τα στοιχεία μια χαρισματικής πολιτικής προσωπικότητας, που «επικοινωνεί» με τους πολίτες. 
Επιπλέον είναι και μία έμμεση αναγνώριση ότι η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια μεγάλη και έντιμη προσπάθεια εξυπηρέτησης των συμφερόντων των πολλών, μέσα σε δυσμενείς συνθήκες έχοντας απέναντι το διεθνές και το εγχώριο κατεστημένο. Με τις αδυναμίες και τα λάθη της αλλά και τις μικρές ή μεγαλύτερες επιτυχίες, με μεγαλύτερη όλων την "καθαρή" έξοδο της χώρας απο τα μνημόνια. 
Στέκομαι ιδιαίτερα στη συνάντηση με τις νέες και τους νέους το απόγευμα της Κυριακής. Άλλωστε είναι μια συνάντηση που αντίστοιχη δεν είχαμε δει στις προηγούμενες περιοδίες του. Ο Τσίπρας αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο ακούγοντας προσεκτικά. Μοιράστηκε τις σκέψεις του, αλλά κυρίως άκουγε. Όπως άλλωστε έκανε και στις περισσότερες συναντήσεις και επαφές που είχε το διήμερο που βρέθηκε στη Λάρισα. Άκουσε με προσοχή τον προβληματισμό των νέων ανθρώπων για την ανασφάλεια που κυριαρχεί στην καθημερινότητα αλλά και τις αγωνίες για το αύριο. 
Η συνάντηση με εκπροσώπους αγροτών ήταν επίσης ουσιαστική και αποδοτική. Ο πρωτογενής τομέας βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην περιοχή μας και τα προβλήματά τους καθημερινά διογκώνονται. Το πλαίσιο των 8 προτάσεων που περιέγραψε στην ομιλία του, δίνουν μερικές απαντήσεις στα φλέγοντα προβλήματα. Επιπλέον, η επίσκεψη του με τον Περιφερειάρχη κ. Κουρέτα στην Αβερώφειο Γεωργική Σχόλη δείχνει και ένα ευρύτερο ενδιαφέρον για τον αγροκτηνοδιατροφικό τομέα, με ξεκάθαρα τοπικά χαρακτηριστικά. 

Ακόμα και η συνάντηση με εργατοτεχνίτες στον κατασκευαστικό κλάδο δείχνει το έντονο ενδιαφέρον να αλληλεπιδράσει με τους ανθρώπους του μόχθου, μπροστά στις προκλήσεις του κλάδου και τα όλο και αυξανόμενα εργατικά ατυχήματα.
Κλείνοντας με το αμιγώς πολιτικό κομμάτι: προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον, η σιγουριά του Τσίπρα για το «τι πρέπει να γίνει» προκειμένου ο Μητσοτάκης και η ΝΔ να μην έχουν την ευκαιρία για τρίτη θητεία, αλλά παράλληλα και η εντύπωση που δημιουργήθηκε ότι «αυτό που πρέπει να γίνει» θα προκύψει μετά από σταθερά και σίγουρα βήματα. Μου δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι ο Τσίπρας, πιο ώριμος και πιο αποφασιμένος από ποτέ, δεν σχεδιάζει και δεν κινείται με όρους που επιβάλλουν φωνές από τα τηλεοπτικά παράθυρα ή τις αναρτήσεις στο διαδίκτυο. 

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη μνεία νομίζω πως πρέπει να γίνει και στην σχεδόν καθολική παρουσία του Απόστολου Καλογιάννη δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα. Εκτός απο την σχέση αλληλοεκτίμησης μέσα στα χρόνια, είναι και μία συμβολική κίνηση μπροστά στο κάλεσμα για μία ενωμένη προοδευτική παράταξη για τον τόπο. 
Γνωρίζει πολύ καλά τι περιμένει ο κόσμος απ΄ αυτόν – το κατάλαβε και από την υποδοχή που του επιφύλαξε ο κόσμος στη Λάρισα – αλλά φαίνεται πως ο ίδιος διαθέτει την υπομονή που χρειάζεται κάποιος για να φτάσει στην «Ιθάκη». 
Η προοδευτική παράταξη ενωμένη μπορεί να είναι νικηφόρα  και πραγματικά κοινωνικά χρήσιμη για τον τόπο. Οι προκλήσεις για τον ίδιο αλλά και για όσους θεωρούν ότι αποτελούν μέρος της προοδευτικής παράταξης είναι πολλές. Κάποιες απ΄ αυτές, σίγουρα, δύσκολες. Πρέπει να ξεπεραστούν αντικειμενικές ή φαινομενικές δυσκολίες ώστε ο στόχος της ανατροπής της ΝΔ και της ανάδειξης μιας νέας προοδευτικής αριστερής διακυβέρνησης να επιτευχθεί. 
Απέναντι σε μια κυβέρνηση σκανδάλων, υποβάθμισης και χειραγώγησης των θεσμών, και μέσα στη δίνη της συντηρητικής στροφής της Ευρώπης στο εξαιρετικά ασταθές διεθνές περιβάλλον, η μεγάλη πρόκληση πρέπει να είναι η ενότητα του προοδευτικού κόσμου. 
Και αναλόγως πως θα απαντήσει κανείς σ΄ αυτό το προσκλητήριο, θα μετρηθεί και θα κριθεί από την ιστορία.