Η μάχη για την φοιτητική στέγη: Ακριβότερη η Αθήνα, φθηνότερη η Κομοτηνή - Οι τιμές στις πανεπιστημιουπόλεις

Η φοιτητική στέγη στην Ελλάδα βρίσκεται σε τροχιά συνεχούς ανόδου τιμών, με τις έξι μεγάλες πανεπιστημιουπόλεις να καταγράφουν εντυπωσιακές αυξήσεις στα μισθώματα την τελευταία δεκαετία καθώς η ζήτηση υπερβαίνει την προσφορά

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Φοιτητικών Κατοικιών 2025 της GEOAXIS Property & Valuation Services, της πρώτης πιστοποιημένης εταιρείας εκτιμητών ακινήτων, η μεσοσταθμική αύξηση των ζητούμενων μισθωμάτων φθάνει το 7,3% σε σχέση με πέρυσι και το 110% σε βάθος δεκαετίας, με την Αθήνα να προηγείται καταγράφοντας άνοδο 147%. Η τάση δημιουργίας ιδιωτικών φοιτητικών εστιών και η αύξηση της συγκατοίκησης αναδεικνύονται ως νέες στρατηγικές λύσεις, ενώ η ΠΟΜΙΔΑ προτείνει σειρά πρακτικών συμβουλών προς φοιτητές και γονείς.

Η έρευνα επιβεβαιώνει ότι η Αθήνα αποτελεί την πόλη με τις υψηλότερες και η Κομοτηνή την πόλη με τις χαμηλότερες τιμές ενοικίασης τυπικών, παλαιών φοιτητικών διαμερισμάτων. Σε σχέση με 10 χρόνια πριν, οι ζητούμενες τιμές αυξήθηκαν μεσοσταθμικά σε ποσοστό 110%, με την Αθήνα να καταγράφει εντυπωσιακή αύξηση κατά 147%.

Ειδικότερα στην Αθήνα, η τιμή ξεκινά από τα 4,9 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο το 2016 και φτάνει τα 12,1 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο το 2025, σημειώνοντας εντυπωσιακή άνοδο 147% μέσα σε εννέα χρόνια και αύξηση 12,6% μόνο το τελευταίο έτος.

Στη Θεσσαλονίκη, η τιμή ανεβαίνει από 4,8 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο σε 10,1 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, με συνολική αύξηση 108% και ετήσια μεταβολή 5,8% από το 2024 στο 2025.

Η Πάτρα ακολουθεί με τιμές από 4,6 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο το 2016 σε 10,5 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο το 2025, που αντιστοιχεί σε αύξηση 128% και 5% το τελευταίο έτος.

Στο Ηράκλειο, η αύξηση είναι πιο ισορροπημένη: από 4,7 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο το 2016 στα 9,5 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο το 2025, με συνολική μεταβολή 101% και ετήσια 5,2%.

Ο Βόλος παρουσιάζει άνοδο από 4,4 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο σε 9 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, με αντίστοιχα ποσοστά αύξησης 106% από το 2016 και 8,3% μεταξύ 2024 και 2025.

Τέλος, η Κομοτηνή εμφανίζει τη μικρότερη δεκαετή μεταβολή, από 5 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο το 2016 σε 8,5 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο το 2025, με αύξηση 70% συνολικά και 6,6% το τελευταίο έτος. Ο μέσος όρος αύξησης των ενοικίων για το σύνολο των έξι πόλεων φτάνει το 7,3% από το 2024 στο 2025 και το 110% από το 2016 έως το 2025. Τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν κοινόχρηστες ή άλλες δαπάνες.

Από πλευράς ηλικιών, όπως ήταν αναμενόμενο, τα μεγαλύτερα σε ηλικία φοιτητικά διαμερίσματα καταγράφονται στη Θεσσαλονίκη (Κέντρο) με διάμεση ηλικία τα 51 έτη. Ακολουθεί η Αθήνα με διάμεση ηλικία τα 48 έτη, ο Βόλος και η Πάτρα με 40 έτη και το Ηράκλειο Κρήτης με 27 έτη. Τη μικρότερη διάμεση ηλικία καταγράφει η Κομοτηνή με 21 έτη. Συμπερασματικά, ένα τυπικό φοιτητικό διαμέρισμα έχει μέση ηλικία από 30 μέχρι 45 έτη.

Τα μεγαλύτερα σε επιφάνεια φοιτητικά διαμερίσματα καταγράφονται στη Θεσσαλονίκη με διάμεση επιφάνεια τα 48 τ.μ. Ακολουθεί η Κομοτηνή με 44 τ.μ., ο Βόλος με 43 τ.μ., η Αθήνα με 42 τ.μ. και η Πάτρα με 39 τ.μ. Οι μικρότερες διάμεσες επιφάνειες φοιτητικών διαμερισμάτων καταγράφηκαν στο Ηράκλειο Κρήτης με 38 τ.μ. Συμπερασματικά, ένα τυπικό φοιτητικό διαμέρισμα έχει μέση επιφάνεια από 40 μέχρι 45 τ.μ.

Όπως επισημαίνεται στην μελέτη, τα φοιτητικά διαμερίσματα, μαζί με τα data centers και τους οίκους ευγηρίας, έχουν αποδειχθεί σε πανευρωπαϊκό πλαίσιο τα πλέον ανθεκτικά επενδυτικά ακίνητα, λόγω σταθερά αυξημένης ζήτησης ανεξάρτητα από τον οικονομικό κύκλο. Σαφώς λιγότερα φοιτητικά διαμερίσματα βρίσκονται διαθέσιμα στην αγορά σε σχέση με το 2016, καθώς ένα ποσοστό ακινήτων περί το 15-25% έχει εισέλθει οριστικά σε καθεστώς βραχυχρόνιας μίσθωσης. Η προσφορά φοιτητικών διαμερισμάτων αναμένεται να σημειώσει περαιτέρω μείωση λόγω αύξησης του τουρισμού. Ενδεικτικά, στου Ζωγράφου είχαμε μια αύξηση εγγεγραμμένων ακινήτων σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης της τάξεως του 17% σε σχέση με πέρσι και 30% σε σχέση με το 2023. Στην έρευνα επισημαίνεται επίσης ότι όλο και περισσότεροι ιδιοκτήτες προβαίνουν σε περιορισμένη επίπλωση διαμερισμάτων για να έχουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.