Τιμήθηκε στη Λάρισα για δέκατη συνεχή χρονιά η «Μάχη της Σημαίας». (ΦΩΤΟ+video)

Η Επιτροπή Ιστορικής Μνήμης και Παράδοσης Νομού Λάρισας, τίμησε σήμερα πρωί του Σαββάτου  για δέκατη τέταρτη συνεχή χρονιά με επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων τους πεσόντες του 1/38 Συντάγματος Ευζώνων το 1917 στη «Μάχη της Σημαίας».

Η εκδήλωση έγινε στις 11.00 π.μ. στο χώρο του μνημείου, το οποίο βρίσκεται στην οδό Καρδίτσης, μπροστά στο Κλειστό Γυμναστήριο, πριν τη διασταύρωση για το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. 

Ακολούθησε επίκαιρη ομιλία αναφορικά με το ιστορικό της μάχης από τον εκπαιδευτικό Κώστα Βαγιούλη.

Ιστορικό:
Στα τέλη του Μαΐου του 1917 η Ελλάδα έζησε συγκλονιστικές μέρες. Το δράμα του Εθνικού Διχασμού βρισκόταν στην κορύφωσή του:
•    η «Κυβέρνηση» Βενιζέλου, έχει εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη και μετά από πρόσκλησή της τα Γαλλικά στρατεύματα υπό τον στρατηγό Σαράιγ κατέλαβαν την Μακεδονία, με συμπεριφορά στρατού κατοχής προς τους Έλληνες.

•    οι δυνάμεις της Αντάντ κατόπιν ναυτικού αποκλεισμού του Πειραιά, βομβαρδισμού και ενόπλου καταλήψεως των Αθηνών, εξανάγκασαν σε παραίτηση τον στρατηλάτη βασιλιά Κωνσταντίνο και εξεβίασαν την ανάρρηση στον θρόνο του Πρίγκηπος Αλέξανδρου αφού ο διάδοχος Γεώργιος ήταν κι αυτός ανεπιθύμητος από την Αντάντ. Ο Βενιζέλος ορκίστηκε πρωθυπουργός, αποκατέστησε την προ του 1915 Βουλή ΧΩΡΙΣ εκλογές (Βουλή των Λαζάρων) και η Ελλάδα εισήλθε και επισήμως στη δίνη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο πλευρό της Αντάντ.

Την 28η Μαΐου / 9 Ιουνίου 1917, η Θεσσαλία, ήδη από μήνες αποστρατικοποιημένη, σε ένδειξη καλής θελήσεως του βασιλέως Κωνσταντίνου, δέχεται την εισβολή δυνάμεως 20.000 Γαλλικών στρατευμάτων του στρατηγού Σαράιγ και «καταλαμβάνεται» από τις δυνάμεις της Αντάντ. Αν και σύμμαχοι, οι Γάλλοι συμπεριφέρθηκαν στους Έλληνες, ακόμα και στον Στρατιωτικό Διοικητή Στρατηγό Μπαΐρα, σκαιά, με τρόπο νικητή προς ηττημένο, αντιμετωπίζοντας τον ελληνικό στρατό σαν αιχμάλωτο ενός πολέμου που δεν κηρύχτηκε ποτέ. Στην Λάρισα έδρευαν τότε το 1/38 Σύνταγμα Ευζώνων και το 4ο Σύνταγμα Πεζικού μειωμένης δυνάμεως.

Οι στρατώνες τους περικυκλώθηκαν από ισχυρότατες δυνάμεις Γάλλων σπαχήδων και πεζών και με ανοίκειο στα στρατιωτικά χρονικά τρόπο, δύο Γάλλοι ταγματάρχες ζήτησαν να τους παραδοθούν τα ξίφη των αξιωματικών και οι σημαίες των συνταγμάτων, ενώ σε όλους τους στρατούς του κόσμου οι σημαίες και τα ξίφη δεν παραδίδονται αμαχητί και σίγουρα όχι σε χαμηλότερου βαθμού αξιωματικούς. Ο διοικητής του 1/38 αντισυνταγματάρχης Αθανάσιος Φράγκου, οι αξιωματικοί του και ομόθυμα όλοι οι στρατιώτες, μαζί με άνδρες του 4ου Συντάγματος, αποφάσισαν να μην παραδοθούν με αυτό τον ταπεινωτικό τρόπο. Μαχόμενοι, διέσπασαν τον κλοιό γύρω από το στρατόπεδό τους προσπαθώντας να διαφύγουν προς την Καρδίτσα και την Αθήνα. Στην θέση «Μεζούρλο», λίγο έξω από την Λάρισα, απέναντι από το σημερινό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και μεταξύ της οδού Λάρισας-Καρδίτσας και των σιδηροδρομικών γραμμών, περικυκλώθηκαν μέσα στα αναπεπταμένα χωράφια πεζοί όντες, από πολλαπλάσιες δυνάμεις Γαλλικών αποικιακών στρατευμάτων: Μαροκινών σπαχήδων (ιππέων) και Σενεγαλέζων πεζών. Παρά την τρομερή ανισότητα των δυνάμεων, οι Έλληνες αρνούνται να παραδώσουν τα όπλα και την Σημαία τους (όντες άλλωστε “σύμμαχοι” πλέον των Γάλλων).