Το συγκινητικό αντίο του Νίκου Μίχη στον συμμαθητή του Ευθύμιο Μπατάλα

Δεν περνούσε ποτέ από το μυαλό μου η σκέψη ,ότι ήταν δυνατόν να γράψω για σένα Ευθύμιε ,το στερνό αντίο γιατί θα μετακόμιζες στο ουράνιο βασίλειο ,σε τόπους χλοερούς .σε τόπους αναψύξεως! Αν και ταλαιπωρήθηκες και δοκιμάστηκες σκληρά τον τελευταίο χρόνο , σε έναν άνισο αγώνα με την επάρατη ,πάλι μου ήταν αδύνατον να το πιστέψω ότι θα με ανάγκαζες με το “τελευταίο ταξίδι “σου να ξαναφέρω θύμησες της νιότης μας. Να ζωντανέψω μνήμες που μας ένωναν και ζήσαμε μαζί. Να θυμηθώ ότι υπήρξαμε συνταξιδιώτες στο εξαετές ταξίδι Γυμνασίου-Λυκείου ,με όχημα το επονομαζόμενο εκείνα τα χρόνια Α΄Γυμνασιον Αρρένων εν Λαρίση από το 1961 ως και το 1967!

Συνταξιδέψαμε για πολλά χρόνια στο ίδιο θρανίο. Διαβάζαμε. Συζητούσαμε . Πλάθαμε όνειρα για την επιτυχία μας στο πανεπιστήμιο. Στη ματιά σου ,και στον χαρακτήρα σου διέκρινε έντονα κάποιος τη δύναμη ,τη θέληση και την αποφασιστικότητα ενός ανθρώπου που μπορούσε να κοιτάξει στο μέλλον χωρίς φοβίες και υπεκφυγές. ώστε να ευοδωθεί η προοπτική του μεγάλου οράματός σου , γιά μιά θέση στην Πολυτεχνική Σχολή των Πολιτικών μηχανικών.

Δώσαμε εξετάσεις το Σεπτέμβριο του 1967 και το στρατιωτικό καθεστώς της 21ης Απριλίου μόλις είχε καταλάβει την εξουσία. Ζητούσε από όλους τους υποψηφίους το πρωτόγνωρο για την εποχή μας “πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων”!!! Λες κα η γενεά η δική μας ήταν υπεύθυνη για τον αδελφοκτόνο σπαραγμό! Είχες πάει εξαιρετικά ,στις εξετάσεις και η εισαγωγή στους Πολιτικούς Μηχανικούς ήταν παραπάνω από βέβαιη! Δυστυχώς ,τότε πήρες το πρώτο μήνυμα οτι η πραγματοποίηση των στόχων σου δεν θα ήταν και τόσο εύκολη στο διάβα της ζωής σου. Το καθεστώς επέλεξε δειγματοληπτικά 70 περίπου υποψηφίους και μεταξύ αυτών και εσένα ,που όχι μόνον δεν ήσουν γραμμένος σε κάποια αριστερή οργάνωση ,αλλά όπως σε πείραζα,μάλλον δεν ήξερες και ποιοι ήταν οι αρχηγοί των πολιτικών συνδυασμών της εποχής εκείνης ! Κατά τη λογική της Χωροφυλακής της Νίκαιας εσύ ήσουν εν δυνάμει ένας εξελισσόμενος κομμουνιστής που θα εστρέφετο ως φοιτητής εναντίων του καθεστώτος!!! Θυμάμαι τα δάκρυα και τον πόνο στα μάτια σου όταν μου εξιστορουσες το συμβάν και την απελπισία σου ότι τόσα όνειρά σου πήγαιναν στράφι εξ αιτίας ενός ανεκδιήγητου αστυνόμου ! Δεν θα ξεχάσω .όμως όταν μετά από πέντε μήνες, στα μέσα Μαρτίου περίπου,μου επισκέπτεσαι στο διαμέρισμα της Θεσσαλονίκης τκαι με δάκρυα στα μάτια ,αλλά γεμάτος χαρά ,ενθουσιασμό και αφάνταστο κουράγιο ,να μου αναγγέλνεις ότι το καθεστώς έκανε δεκτή την προσφυγή των οικείων σου ,τα γραπτά σου βαθμολογήθηκαν με αντικειμενικότητα και κατέλαβες τη θέση που σου άξιζε στους Πολιτικούς Μηχανικούς της Θεσσαλονίκης!Το εκπληκτικό ήταν αν και με πεντάμηνη καθυστέρηση στην ύλη δεν έχασες και τη χρονιά!!!

Φοιτητική ζωή στη Θεσσλονίκη ,στην ίδια πολυκατοικία Αγίας Σοφίας 71! Δεν ήσουν από τους φοιτητές του χαλαρού και της τελευταίας στιγμής διαβάσματος!Ατέλειωτο διάβασμα ,διότι το Πολυτεχνείο είχε απαιτήσεις από τους φοιτητές του και εσύ στην επαγγελματική σου ζωή ήθελες να μεγαλουργήσεις ! Είχες το ευγενές κίνητρο να είσαι παντού πρώτος και κυρίως αργότεραστο επάγγελμά σου! Σε όλους ήσουν αγαπητός ! Καταδεκτικός και κυρίως ήξερες πότε έπρεπε να μιλήσεις ,και το μυστικό του κάθε φίλου σου ήταν επτασφράγιστο μέσα σου!

Μαζί στο επαγγελματικό μας ξεκίνημα ,αλλά από διαφορετικές επαγγελματικές αφετηρίες!

Με μέθοδο , επαγγελματική συνέπεια ,πολύ κόπο και με αφοπλιστική ειλικρίνεια σε θέματα κατασκευών κέρδισες πολύ γρήγορα την εκτίμηση του Λαρισαϊκού κοινού και το όραμά σου να γίνεις ο πρώτος κατακευαστής στις οικοδομές δεν άργησε να πραγματοποιηθεί! Για πολλά χρόνια ήσουνα αναμφισβήτητα το πρώτο όνομα στο ιδιωτικό τομέα των κατασκευών.Όποιος ήθελε να αγοράσει διαμέρισμα ξεκινούσε πρώτα από εσένα!

Μετά ήρθε η ώρα της οικογένειας.Με σύντροφο ζωής την Μαριάννα Παπαγιάννη , που αποτελούσε το alter ego σου στην κοινωνική και επαγγελματική σου ζωή δημιουργήσατε μία υπέροχη οικογένεια ,που κόντρα στις συνήθειες των τότε ζευγαριών ,αποκτήσατε πέντε πανέμορφα παιδιά . Τον Κωστή,τον Βασίλη ,τον Δημήτρη ,τον Παναγιώτη και την πεντάμορφη και μεγάλη σου αδυναμία την κορούλα σου Ενριέττα! Ευτύχησες να δεις και εγγονάκια.

Εύχομαι τα αγαπημένα σου πρόσωπα που τόσο σε στήριξαν τον τελευταίο δύσκολο χρόνο ,να ξεπεράσουν το τεράστιο κενό που θα αφήσει η απουσία σου.

Εμείς οι φίλοι σου θα σ-έχουμε εσαεί στη θύμηση και στην καρδιά μας.

Καλό σου ταξίδι στο Φως