Από τον Τραμπ στον... Μασκ και τη συμφωνία Mercosur ή πως ευρωπαϊκή και ελληνική οικονομία οδηγούνται σε κατάρρευση…

Η Ευρώπη άναυδη στις νέες παγκόσμιες προκλήσεις
 Ζούμε πλέον σε έναν κόσμο κυνικό όπου όχι μόνον οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι με βάση το περιβόητο δόγμα 1% εναντίον του 99% (το κίνημα «occupy Wall Street» στη Νέα Υόρκη είχε αναδείξει αυτή την κραυγαλέα ανισότητα από το 2011) αλλά πλέον αναλαμβάνουν και τα ηνία της διακυβέρνησης του πλανήτη.
 Και αναφερόμαστε στον επόμενο διάδοχο του Ντόναλντ Τραμπ καθώς όσοι αντιλαμβάνονται λίγο τις νέες πολιτικές τάσεις καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι θα είναι ο Ελιον Μασκ. Ο πλουσιότερος δηλαδή άνθρωπος στον πλανήτη είναι πολύ πιθανό να είναι μετά από μια πενταετία ο νέος πλανητάρχης…
Φυσικά τον έχει χρίσει διάδοχο ο ίδιος ο και πλούσιος επιχειρηματίας Τραμπ ο οποίος πλαισιωνόταν  στην ορκωμοσία για τη  νέα θητεία του και από τους γνωστούς πλούσιους των νέων τεχνολογιών Ζούκεμπεργκ, Μπέζος και λοιποί
 Απέναντι σε αυτή την αναδυόμενη νέα πολιτική κάστα των υπερπλουσίων του πλανήτη που θεωρούν ότι μπορούν να προσαρτήσουν εδάφη στις ΗΠΑ ενίοτε με πολέμους και ενίοτε με επιχειρηματικά deals -βλέπε εξαγορά Γροιλανδίας, Καναδά και απειλή για προσάρτηση της διώρυγας του Παναμά ή πόλεμο στα νότια σύνορα με το Μεξικό- πως αντιδρά η Ευρώπη;
 Επιχειρεί να διασώσει τη «ναυαρχίδα» του οικονομικού της «στόλου» τη βαριά βιομηχανία της Γερμανίας με συμφωνίες τύπου Mercosur, που στοχεύουν στην αύξηση εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων προς τις χώρες της Λατινικής Αμερικής με αντάλλαγμα τη γεωργία και τη βιομηχανία τροφίμων της Ευρώπης που θα είναι οι μεγάλοι χαμένοι αυτής της συμφωνίας. 
Και όλα αυτά ενώ έρχονται νέοι δασμοί από τον Τραμπ και για σημαντικά ελληνικά εξαγώγιμα προϊόντα όπως το αλουμίνιο, οι κομπόστες ροδάκινου, η φέτα, τα κρασιά μας κ.α. που αναμένεται να πλήξουν την εγχώρια παραγωγή.
 Όμως ακόμη μεγαλύτερο σύμφωνα με τους ειδικούς στον τομέα των εξαγωγών θα είναι το πλήγμα στην εγχώρια γεωργία και βιομηχανία τροφίμων από τη συμφωνία Mercosur. Πάμε στις βιομηχανίες χυμών και κομπόστας που είναι σημαντικοί «παίχτες» στον τομέα των τροφίμων με εξαγωγικό προσανατολισμό. Η Βραζιλία παράγει το 75% της παγκόσμιας κατανάλωσης χυμών και έχει κι ένα σημαντικό μερίδιο στις διεθνείς αγορές στην κομπόστα ροδάκινου
 Επίσης μπαίνει πλέον με δυναμικό τρόπο η Βραζιλίας πέρα από την παραγωγή- εκκόκκιση βάμβακος αποστέλλοντας σημαντικές ποσότητες στα κλωστήρια της γειτονικής Τουρκίας και στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας και αναμένεται να απαιτήσει από την Ε.Ε. πλέον να αποτελέσει τη χώρα που θα «ντύνει» τους Ευρωπαίους καταναλωτές…
Κοινώς το ελληνικό και κατ’ επέκταση το θεσσαλικό βαμβάκι θα δεχτούν τεράστιο πλήγμα και η όποια προσπάθεια ανασύστασης της κλωστοϋφαντουργίας της χώρας θα μοιάζει με ουτοπία…
 Φυσικά με τις παγοκολώνες μούστου από Αργεντινή να εισέρχονται πλέον αθρόα στην Ευρώπη και χωρίς κανένα περιορισμό (όπως και οι παγοκολώνες χυμού) το πλήγμα θα είναι μεγάλο και για την αμπελουργία και την οινοποιία πολύ περισσότερο όταν ο Τραμπ έχει ήδη ξεκινήσει τους δασμούς στα επώνυμα ευρωπαϊκά κρασιά και ζητά να γίνονται εξαγωγές μόνο σε ασκούς και βαρέλια από χύμα κρασί από την Ευρώπη προς τις ΗΠΑ…
 Η εισαγωγή εντωμεταξύ φθηνών αγροδιατροφικών προϊόντων αμφιβόλου υγιεινής με τη χρήση φυτοφαρμάκων που έχουν απαγορευτεί στην Ε.Ε, ή χρήση γενετικά τροποποιημένων σπόρων που είναι απαγορευμένα στην Ευρώπη αφενός δημιουργούν θύματα αθέμιτο ανταγωνισμού εκδιώκοντας και τους Έλληνες αγρότες από τη γη τους και το επάγγελμα και αφετέρου και θέματα ασφαλείας και δημόσιας υγείας στους Ευρωπαίους καταναλωτές.
 Φυσικά σε όλα αυτά η γερασμένη πληθυσμιακά και πλέον φθίνουσα και οικονομικά Ευρώπη παίζει τα «ρέστα» της για να διασώσει τη Γερμανική οικονομία  θυσιάζοντας την Ευρωπαϊκή γεωργία. Παραγνωρίζουν όμως οι υπόλοιποι ηγέτες της Ευρώπης ότι στην πρώτη δυσκολία ίσως να είναι η Γερμανία αυτή που θα θελήσει να αποχωρήσει από μια καταρρέουσα πολιτική ένωση που αδυνατεί να ανταποκριθεί στις νέες παγκόσμιες προκλήσεις….