Εντυπώσεις από πρόσφατη επίσκεψη στον Ταμιευτήρα Κάρλας (1-8-2024)

 

 Οι υψηλές θερμοκρασίες (ήδη από τον Ιούνιο) έχουν αυξήσει την εξάτμιση του νερού στην πλημμυρισμένη παρακάρλια περιοχή και επιταχύνουν (σε συνδυασμό με την σταθερή παροχέτευσή - μέσω της σήραγγας - του νερού στον Παγασητικό) τον ρυθμό αποστράγγισης των γύρω εκτάσεων.

 

 Ενδεικτικες είναι οι φωτογραφίες με την σειρά που εμφανίζονται με τις διαφορές (πριν τον Daniel, μετά και πρόσφατα), σε ορισμένες χαρακτηριστικές θέσεις, όπως στο κεντρικό αντλιοστάσιο (DP1) «Πέτρας», στον πύργο - δεξαμενή, στο θυρόφραγμα επί της Τ1 και στην είσοδο της σήραγγας προς Παγασητικό. Σημαντική πρόοδος επίσης σημειώνεται στο πλημμυρισμένο τμήμα της περιοχής Καναλίων, από την στιγμή που εδώ και ένα μήνα περίπου επισκευάστηκε από την Περιφέρεια Θεσσαλίας και άρχισε να λειτουργεί το αντλιοστάσιο (DP2, αποχέτευσης – στράγγισης), μεταφέροντας 70 – 80.000 κ. μ. νερού κάθε μέρα από την πλημμυρισμένη περιοχή στο εσωτερικό του Ταμιευτήρα.

 Όπως φαίνεται και από το εξωτερικό σταθμήμετρο της ανατολικής πλευράς της λίμνης (αλλά και από το αυτογραφικό – ψηφιακό), η στάθμη είναι στο 47,70, που σημαίνει ότι ο όγκος του νερού στον Ταμιευτήρα είναι περίπου 85 - 90 εκατ. κ. μ.

 

 Στο αμέσως προσεχές μέλλον, προμετωπίδα - πρόσημο οποιουδήποτε συνολικού εφαρμοστικού σχεδίου αποφασιστεί για την Ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας (που δεν το γνωρίζουμε ακόμη 10 και πλέον μήνες μετά τον Daniel), πρέπει να αποτελέσουν τα έργα αποκατάστασης (σε ταμιευτήρες, αντλιοστάσια, αγωγούς μεταφοράς νερού, αγροτική οδοποιία, στραγγιστικό δίκτυο, αναχώματα, αποθέσεις φερτών, χαραδρώσεις) της Παρακάρλιας περιοχής (και όσων άλλων περιοχών αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα στη Θεσσαλία).

Είναι απολύτως αναγκαίο και επείγον, τώρα που αποσύρονται σταδιακά τα νερά και μπορούμε με μεγαλύτερη ασφάλεια να εκτιμήσουμε την έκταση και το μέγεθος των ζημιών, να γίνει η συστηματική καταγραφή με τις αναγκαίες μελέτες, να βρεθούν οι απαιτούμενοι οικονομικοί πόροι και να αρχίσουν τα έργα, ώστε μέχρι τα τέλη του 2025 (που προβλέπεται η οικονομική στήριξη των αγροτών που έχουν πληγεί) να είναι εφικτή η καλλιέργεια (και ενδεχομένως και η άρδευση) όλων των αγροτικών εκτάσεων της περιοχής.

Στόχος : Να μην μείνει ακαλλιέργητο (το 2026) ούτε στρέμμα στην πολύπαθη αυτή περιοχή !!