Το κείμενο του Ελευθερόπουλου και οι «πουθενάδες»

Την απόλυτη περιγραφή για την “αναλωσιμότητα” του ποδοσφαιριστή έκανε ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος στο άρθρο του που δημοσιεύσαμε κι εμείς χθες στην εφημερίδα. Ένα κείμενο που θα πρέπει να έχουν κάτω από το μαξιλάρι και να διαβάζουν κάθε μέρα μόλις ξυπνάνε όλοι οι ποδοσφαιριστές και όχι μόνο…

Ένα κείμενο που δικαίως έκανε αίσθηση σε όλη την Ελλάδα και αναδημοσιεύτηκε από πλήθος ΜΜΕ και το οποίο, πέρα από το υπόβαθρο του υπογράφοντα, καταδεικνύει και μία πραγματικότητα που τη ζούμε όχι μόνο στο ποδόσφαιρο και στον αθλητισμό, αλλά γενικώς εκεί που φωτίζουν περισσότερο οι προβολείς της δημοσιότητας.

Εκεί που η ματαιοδοξία και το “ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε” πρωταγωνιστούν, εκεί που στην περίοδο που είσαι επίκεντρο, νομίζεις ότι έχεις πατήσει το “αυγό και ανέβηκες στον ουρανό” εκεί που μόλις σβήσουν τα φώτα, η μόνη που έχει απομείνει να σου κάνει συντροφιά είναι η κατάθλιψη!

Άπειρα τα παραδείγματα ανθρώπων που ένιωθαν ότι είχαν τον κόσμο στα πόδια τους, που την ώρα της “δόξας” τους περιτριγύριζαν πλήθος αυλοκολάκων και μόλις έπεσε ο διακόπτης έχασαν το μπούσουλα!

Η σπουδαιότερη επισήμανση στο έξοχο άρθρο του Ελευθερόπουλου κατά τη γνώμη μου ήταν ο επίλογος:

«Μια καλή αρχή προς το δρόμο της σωτηρίας είναι η συναίσθηση ότι δεν είναι “τα πάντα”, όπως προσπαθεί να τους πείσει ο περίγυρος, όσο παίζουν. Έτσι, θα έχουν και πολλές ελπίδες, να μη νιώσουν ότι είναι “το τίποτα”, όταν αργότερα θα χρειαστεί ν’ αγωνιστούν για τη ζωή τους»

Όταν τα παραπάνω τα λέει ένας άνθρωπος που έχει περάσει από την ιδιότητα του ποδοσφαιριστή και μάλιστα στο κορυφαίο επίπεδο και τώρα απ’ αυτή του προπονητή, αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Βέβαια δεν θα λείψουν οι “πουθενάδες” και οι επαγγελματίες της αποδόμησης σε ό,τι κινείται! Σα να τους ακούω να λένε: “Ελα μωρέ, τι να μας πει ο Ελευθερόπουλος”…

Μπορεί να βγει ο κάθε “φιρμάτος” κάγκουρας που δεν είναι σε θέση να διαβάσει ούτε μία αράδα αφού ασχολείται μόνιμα με τις selfie και να απαξιώσει εκείνους που έχουν κοινωνική μόρφωση, ενσυναίσθηση και αντίληψη για το τι συμβαίνει γύρω τους.

Ζούμε άλλωστε στον “χρυσό αιώνα” του “τίποτα”!!! Για κάποιους που δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο Ελευθερόπουλος στο χώρο του ποδοσφαίρου, να θυμίσω, ότι έχει φορέσει, μεταξύ άλλων τις φανέλες του Ολυμπιακού, της Μίλαν και της Ρόμα και μάλιστα σε πιο δύσκολες εποχές!

Από εκείνο το βροχερό απόγευμα που υπερασπίζονταν ως ανώριμο παιδί την εστία της Προοδευτικής στον αγώνα του Σταδίου με την Αναγέννηση, έχουν περάσει χρόνια που τον έχουν ωριμάσει σαν προσωπικότητα.

Αυτό φάνηκε στο άρθρο του και για κάποιους ήταν έκπληξη. Να το διαβάσουν, λοιπόν γιατί μπορεί να τους ανοίξει τα μάτια…

• Διαβάστε το κείμενο του Δημήτρη Ελευθερόπουλου στον παρακάτω σύνδεσμο

https://athletestories.gr/den-eisai-ta-panta-den-eisai-to-tipota/