Ποσό 200 εκατ. ευρώ για πρόσθετη ασφάλιση αγροτικής παραγωγής και κίνδυνους αγοράς εξαγγέλλεται στη ΔΕΘ

Ποσό 200 εκατ. ευρώ για πρόσθετη ασφάλιση αγροτικής παραγωγής και κίνδυνους αγοράς εξαγγέλλεται στη ΔΕΘ

Με κονδύλια ύψους 200 εκατ. ευρώ επιχειρεί να χρηµατοδοτήσει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης το νέο µέτρο Εργαλείων ∆ιαχείρισης Κινδύνου που σχεδιάζεται να αποζηµιώνει τους αγρότες µέσω Ταµείων για την πτώση εισοδήµατος σε περίπτωση ζηµιογόνων αιτιών που δεν καλύπτει ο ΕΛΓΑ, αντικαθιστώντας έτσι ως ένα βαθµό τα de minimis. Πληροφορίες αναφέρουν πως ήδη έχει υπάρξει από την ηγεσία του ΥΠΑΑΤ σχετική εντολή για την εξεύρεσή των πόρων από άλλα µέτρα του νέου Προγράµµατος Αγροτικής Ανάπτυξης της περιόδου 2023-2027, κάτι που µόνο εύκολο δεν είναι λόγω των δεσµεύσεων που έχει η χώρα µας να πετύχει τους «δείκτες επίδοσης». Η αρχική σκέψη να πάρουν χρήµατα από τα δασικά µέτρα, µετά και τις τελευταίες πυρκαγιές, µάλλον δεν πρόκειται να γίνει πραγµατικότητα.

 ∆ύο σενάρια

Προς το παρόν δεν έχει γίνει γνωστό πώς ακριβώς θα διαµορφωθεί το σχετικό Μέτρο του ΠΑΑ. Οι Εθνικές αρχές έχουν τις εξής δύο επιλογής:

1) Να χρησιµοποιείται το Μέτρο για συνεισφορές σε ασφάλιστρα αγροτών (πάντα για κινδύνους εκτός ΕΛΓΑ) σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες

2) Να προσφέρει χρηµατοδοτικές συνεισφορές σε «Ταµεία Αλληλοβοήθειας» τα οποία θα αποζηµιώνουν τους αγρότες σε περίπτωση πτώση του εισοδήµατός τους άνω του 20% λόγω ζηµιογόνων αιτιών. Ένα τέτοιο ταµείο είχε προκριθεί για τα πυρηνόκαρπα το 2022, αλλά τελικά δεν προχώρησε ποτέ. Το Μέτρο θα χρηµατοδοτούσε στο Ταµείο αυτό:

•   Τα ποσά που θα πληρώνονται ως αποζηµιώσεις στους συµµετέχοντες αγρότες

•   Το επιτόκιο για εµπορικά δάνεια που έχουν συναφθεί από το Ταµείο για την αποπληρωµή των αποζηµιώσεων προς τους αγρότες σε περιόδους κρίσης

•   Το αρχικό κεφάλαιο του Ταµείου
  
  

Τα ζηµιογόνα αίτια

Όπως και να έχει και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις πρόκειται για συγχρηµατοδότηση, δηλαδή ο αγρότης θα καλείται να επωµιστεί κόστος ώστε να συµµετέχει είτε στο Ταµείο είτε να πληρώνει ασφάλιστρα σε κάποια εταιρεία.

Σηµειώνεται πως τα ζηµιογόνα αίτια για τα οποία γίνεται λόγος είναι τα εξής: 

•   Περονόσπορος και άλλες µυκητολογικές προσβολές στην καλλιέργεια της αµπέλου.

•   Ακαρπία στις ελιές.

•   Ακαρπία στην καλλιέργεια της ακτινιδιάς.

•   Ακαρπία στην καλλιέργεια αχλαδιάς.

•   Ακαρπίες σε ποικιλίες κερασιών και µήλων τοπικού χαρακτήρα.

•   Κάλυψη δευτερογενών ζηµιών από βροχοπτώσεις.

•   Ασφαλιστική κάλυψη παγετού προανθικού σταδίου φυλλοβόλων δένδρων.

•   Πιθανές ζηµίες από καύσωνα στη φυτική παραγωγή .

«Θα πρέπει να εφαρµοστούν διεθνώς αποδεκτές αναλογιστικές αρχές, πρακτικές και µεθοδολογίες και να παρατεθούν συµπεράσµατα και προτάσεις που θα έχουν ως στόχο τη σύνοψη των παραδοχών και των αντίστοιχων αποτελεσµάτων, την ποιοτική τους ανάλυση ως και την επίλυση ενδεχόµενων προβληµάτων που θα ανακύψουν από την παράθεση των σχετικών αναλογιστικών αποτελεσµάτων», αναφέρει σχετική πρόσκληση  που υπογράφει ο γενικός γραµµατέας ∆ηµήτρης Παπαγιαννίδης για τη σύνταξη του θεσµικού πλαισίου των εργαλείων διαχείρισης κινδύνων.

Τα διαθέσιµα εργαλεία βάσει  των κανονισµών της ΚΑΠ

Αναφορικά µε τα εργαλεία διαχείρισης κινδύνου που µπορούν να προκηρυχθούν το θεσµικό πλαίσιο της ΚΑΠ προβλέπει τα εξής:

Τα κράτη µέλη µπορούν, ανάλογα µε την εκτίµηση αναγκών που διενεργούν, να χορηγούν στήριξη για διαφορετικούς τύπους εργαλείων διαχείρισης κινδύνου, µεταξύ άλλων εργαλείων σταθεροποίησης εισοδήµατος, και ιδίως:

α) χρηµατοδοτικές συνεισφορές σε ασφάλιστρα για συστήµατα ασφάλισης,

β) χρηµατοδοτικές συνεισφορές στα ταµεία αλληλοβοήθειας, µεταξύ άλλων για διοικητικές δαπάνες εγκατάστασης.

Τα κράτη µέλη µεριµνούν ώστε η στήριξη να χορηγείται µόνο για την κάλυψη οικονοµικών ζηµιών που υπερβαίνουν ένα κατώτατο όριο σε ποσοστό τουλάχιστον 20 % της µέσης ετήσιας παραγωγής ή εισοδήµατος του γεωργού κατά την προηγούµενη τριετή περίοδο ή του τριετούς µέσου όρου της προηγούµενης πενταετούς περιόδου εξαιρώντας την υψηλότερη και χαµηλότερη τιµή. Τα εργαλεία διαχείρισης κινδύνου τοµεακής παραγωγής υπολογίζουν τις ζηµιές είτε σε επίπεδο εκµετάλλευσης είτε στο επίπεδο της δραστηριότητας της εκµετάλλευσης στον οικείο τοµέα.