Η επίσκεψη Μητσοτάκη στη Λάρισα το Γενάρη και η ...εκκρεμότητα Αχελώου

Για το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου τοποθετείται η επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη Λάρισα και οι προσδοκίες τοπικών παραγόντων για εξαγγελίες που σχετίζονται με την αντιμετώπιση του υδατικού προβλήματος στη Θεσσαλία είναι αυξημένες, ιδιαίτερα σε ότι αφορά έναν οδικό χάρτη για την υλοποίηση των έργων μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στον κάμπο.

 Το γεγονός αυτό αναδείχτηκε και στο περιθώριο της καθιερωμένης ετήσιας  εκδήλωσης του Γεωπονικού συλλόγου Λάρισας για την βράβευση των αριστούχων μαθητών παιδιών μελών του συλλόγου, όπου υπήρξε η ευτυχής συγκυρία συνύπαρξης πέντε βουλευτών του Νομού που συμμετείχαν στην πρόσφατη συνεδρίαση στη Βουλή για το θέμα σε συνδυασμό με την παρουσία των προέδρων ΓΕΩΤΕΕ, Γεωπονικού Συλλόγου και ΤΕΕ Κεντροδυτικής Θεσσαλίας, αλλά και μελών της ΕΔΥΘΕ .

Οι Θεσσαλικοί φορείς βέβαια οφείλουν να πιέσουν τον πρωθυπουργό σε αυτή τη συγκυρία όπου μετρά αντίστροφα ο χρόνος για τις εκλογές, προκειμένου επιτέλους να επιτύχουν τη δρομολόγηση λύσης σε ένα ζήτημα από το οποίο η περιοχή μας εξαρτά την επιβίωσή της, με δεδομένο πλέον ότι όλοι οι κλιματικοί και εδαφολογικοί δείκτες, "φωνάζουν" ότι η περιοχή μας οδεύει προς ερημοποίηση. 

Ο πρωθυπουργός είναι η αλήθεια πως εμφανίζεται εκτεθειμένος απέναντι στους Θεσσαλούς μιας και προεκλογικά το 2019 είχε θερμάνει την ελπίδα ότι το θέμα θα όδευε προς οριστική λύση επί των ημερών διακυβέρνησής του. Οι ελπίδες αυτές σύντομα διαψεύστηκαν όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της ΔΕΘ το Σεπτέμβρη του 2021 απάντησε σε σχετική ερώτηση ότι το έργο "παρουσιάζει νομικά και τεχνικά προβλήματα". Έκτοτε υπήρξε"σιγή ασυρμάτου" από κυβερνητικά στελέχη για το θέμα με αποκορύφωμα την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Αργιθέα το Νοέμβρη, όπου δεν υπήρξε ούτε μία αναφορά για το ημιτελές έργο της Συκιάς, ενώ και αυτή η καθυστέρηση στην υλοποίηση του ΣΛΑΠ Πηνειού σχετίζεται αναμφίβολα με το γεγονός ότι στην κυβέρνηση δεν έχουν καταλήξει αν θέλουν την ολοκλήρωση του έργου, που με τα νέα δεδομένα της κλιματικής, διατροφικής και ενεργειακής κρίσης φαντάζει ως λύση σωτήρια για το σύνολο της εθνικής οικονομίας. 

Φυσικά για τους Θεσσαλούς που για δύο γενιές ξεγελάστηκαν με την "παραμύθα" του Αχελώου που λειτούργησε ως εθιστική ουσία καθώς έγιναν περίπου εξαρτημένοι από αυτόν,  είναι ανάγκη να επανακαθορίσουν αυτό που ονομάζουμε συλλογική αφύπνιση και να κατανοήσουν ότι μόνοι μας θα σώσουμε τον τόπο στον οποίο επιλέξαμε να δραστηριοποιηθούμε επαγγελματικά , να κάνουμε οικογένεια

Αν λοιπόν  φιλοδοξούμε να τον κληρονομήσουμε αν μη τι άλλο αλώβητο στα παιδιά μας θα πρέπει να έχουμε την εν συναίσθηση να κατανοήσουμε ότι δεν υπάρχουν σωτήρες παρά μόνο πολιτικές ηγεσίες που οφείλουν να λογοδοτούν και να ικανοποιούν αιτήματα  όταν αυτά είναι δίκαια και εδράζονται σε λογικά επιχειρήματα

 Γιατί όπως λέει και ο Καζαντζάκης: 

«Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;»