Απώλειες μέχρι και 150 εκατομμύρια ευρώ ετησίως φέρνει η νέα ΚΑΠ στη Θεσσαλία (video)

 Η αυριανή επίσκεψη του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Γεωργαντά στη Νίκαια, όπου αναμένεται να εξειδικεύσει τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική αποτελεί μία εκ των υστέρων διαδικασία, επί τετελεσμένων αφού επί της ουσίας δεν υπήρξε καμία διαβούλευση στην κατάρτιση του Εθνικού Στρατηγικού σχεδίου, με τους άμεσα ενδιαφερόμενους τους αγρότες και κτηνοτρόφους της Θεσσαλίας.

Του Γιάννη Κολλάτου

Και μιλάμε για τετελεσμένα αφού για παράδειγμα ελάχιστα μπορούν να αλλάξουν στους χάρτες για τη συνδεδεμένη ενίσχυση στο καλαμπόκι, όπου ένα μεgάλο μέρος του θεσσαλικού κάμπου είναι εκτός, άρα μετά τα τεύτλα χάνεται ακόμη μία σημαντική καλλιέργεια για την περιοχή μας, ενώ και η τύχη του βαμβακιού και της βιομηχανικής τομάτας τίθενται εν  αμφιβόλω τα προσεχή χρόνια με αυτά τα κόστη και τους περιορισμούς σε δραστικές και λίπανση που εισηγείται η λεγομενη "πράσινη συμφωνία" (green deal)

Η αλήθεια βέβαια είναι πως το κύριο βάρος της ευθύνης για την απουσία διαβούλευσης στην κατεξοχήν αγροτική περιφέρεια της χώρας φέρει η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου υπό τον κ. Λιβανό, ενώ οι Θεσσαλοί αγρότες όσο ενημερώνονται για τα νέα δεδομένα και τις δραματικές αλλαγές στις επιδοτήσεις τόσο κατανοούν γιατί δεν έγινε αυτή η διαβούλευση.

Η αλήθεια είναι πως η νέα ΚΑΠ που θα αρχίσει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου του 2023, φέρνει νέο κύκλο οικονομικής στενότητας στην τοπική οικονομία της Θεσσαλίας λόγω των δραματικών αλλαγών που επιφέρει σε επιδοτήσεις και καλλιέργειες και για την επόμενη 7ετία θα δοκιμαστούν οι αντοχές της…
 Συγκεκριμένα απώλειες επιδοτήσεων της τάξης των 50εκατομμυρίων ευρώ ετησίως θα έχουν οι αγρότες της Θεσσαλίας (20 εκατομμύρια ευρώ οι αγρότες της Λάρισας, 14 εκατομμύρια ευρώ της Καρδίτσας) στις άμεσες ενισχύσεις με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ σύμφωνα με τη μελέτη των οικονομικών επιπτώσεων , που συνέταξε το ΓΕΩΤΕΕ Κεντρικής Ελλάδας. Στις απώλειες αυτές δεν συμπεριλαμβάνονται και οι συνδεδεμένες ενισχύσεις των 55 ευρώ περίπου το στρέμμα που θα ισχύσουν για το καλαμπόκι, όπου η καλλιεργούμενη έκταση πέρυσι στη Θεσσαλία, υπερέβη τα 160.000 στρέμματα, ενώ φέτος η εκτίμηση ήταν ότι θα έφτανε τα 200,000 στρέμματα  (άρα άλλα 11 εκατομμύρια ευρώ απώλεια). 

Εντωμεταξύ ήδη οι αγρότες της Θεσσαλίας όντας δυσαρεστημένοι από τις τιμές του βαμβακιού που πλέον έχουν κατρακυλήσει κάτω από τα 70 λεπτά το κιλό, ετοιμάζονται να στραφούν- εξαιτίας και του υψηλού κόστους ενέργειας στην άρδευση (και του αποκλεισμού από το καλαμπόκι) - από αρδευόμενες σε ξερικές καλλιέργειες, όπου όμως από ένα τζίρο των 250 με 300 ευρώ το στρέμμα θα πέσουν στα 60 με 80 ευρώ το στρέμμα…

Ακόμη και αυτό τα εθνικό σχέδιο που προκρίνει (επιδοτώντας τον αδρά) το βίκο των 60 ευρώ το στρέμμα τζίρο, αντί της μηδικής των άνω των 200 ευρώ, είναι προς την κατεύθυνση της φτωχοποίησης της αγροτικής εκμετάλλευσης.

Φυσικά το μεγάλο πρόβλημα, όπως επεσήμανε μιλώντας στο «Μαγκαζίνο της Θεσσαλίας» ο ομότιμος καθηγητής της Γεωπονικής του Παν. Θεσσαλίας Φάνης Γέμτος,  με τη νέα ΚΑΠ έχει να κάνει με το γεγονός ότι το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο εισηγείται ετήσια αγρανάπαυση της τάξης του 10%  
Γεγονός που σημαίνει πως τα επόμενα χρόνια στη Θεσσαλία από τα 5 εκατομμύρια στρέμματα καλλιεργήσιμης γης, θα πρέπει να μένουν ακαλλιέργητα τα 500.000, γεγονός που συνεπάγεται απώλειες για την τοπική οικονομία της τάξης των 50 εκατομμυρίων ευρώ χωρίς να υπολογίζεται ο πολλαπλασιαστής που επιφέρει αυτή η απώλεια  σε άλλες πτυχές της τοπικής οικονομίας (μεταποίηση, μεταφορές, αγροτικοί σύμβουλοι, γεωπονικά καταστήματα, συνεργεία γεωργικών μηχανημάτων κλπ).

Τέλος θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η απώλεια στην παραγωγή βαμβακιού, της τάξης του 30% με βάση τη μελέτη της ΕΣΥΦ, από τον περιορισμό των δραστικών για τα ζιζανιοκτόνα και τα εντομοκτόνα, στη Θεσσαλία  που έχει τη μεγαλύτερη σε έκταση καλλιέργεια βαμβακιού πανελλαδικά με περίπου 900.000 στρέμματα (άρα περί τα 70 εκατομμύρια ευρώ ετησίως απώλεια) 

 Γίνεται λοιπόν κατανοητό ότι η ετήσια ζημιά στην τοπική οικονομία μπορεί να υπερβαίνει  και τα 150 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, γεγονός που σημαίνει πως απαιτείται ένα έκτακτο σχέδιο ανάταξης της, με στοχευμένες δράσεις και κυρίως πίεση στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, ώστε να εξαιρεθεί η κατεξοχήν αγροτική  περιφέρεια  της χώρας, από κάποια από αυτά τα ζημιογόνα μέτρα. Κυρίως ωστόσο σημαίνει πως όσοι εκπονούν εθνικά στρατηγικά σχέδια έχουν υπόψη τους τις ανάγκες διαφόρων λόμπι, όπως εισαγωγέων μηχανημάτων, συμβούλων, βιομηχάνων σποροπααραγωγής κ.α. και όχι τον αγρότη και τον κτηνοτρόφο…