Γ. Μανιάτης στη "Θ-TV": H Ελλάδα έχει τεράστιους ενεργειακούς πόρους-απαιτείται εθνικό σχέδιο για την ενέργεια (video)

Είναι ανάγκη η χώρα να συντάξει ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την ενέργεια σε βάθος 15ετίας, γιατί έχουμε μπροστά μας πολλούς δύσκολους χειμώνες και όχι μόνο το φετινό, όπως όλα δείχνουν, με τη στάση που τηρεί πλέον η Ρωσία, υποστήριξε μιλώντας στο "Μαγκαζίνο της Θεσσαλίας" και το Γιάννη Κολλάτο  ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και πρώην υπουργός Ενέργειας Γιάννης Μανιάτης.

Ο κ. Μανιάτης τόνισε πως  το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού της χώρας ,της αξιοποίησης των δικών της πόρων  και της απεξάρτησής της από εισαγόμενο φυσικό αέριο, πρέπει να συζητηθεί στη Βουλή και να πάρουν θέση όλα τα κόμματα, ώστε να υπάρξει εθνική συνεννόηση και διακομματική συναίνεση. Έτσι δεν θα ανατρέπει η μία κυβέρνηση που διαδέχεται την άλλη αυτό τον εθνικό σχεδιασμό. Σημείωσε ακόμη πως είναι απορίας άξιο αφενός μεν γιατί δεν αξιοποιήθηκαν τα 12 θαλάσσια και χερσαία οικόπεδα που είχαν χαραχτεί της δικής του θητείας στην Κρήτη, το Ιόνιο, τον Πατραϊκό και την Ήπειρο και αφετέρου δε άλλες εγχώριες πηγές  ενέργειας και μείναμε στην εξάρτηση της παραγωγής ενέργειας από εισαγόμενο φυσικό αέριο, τα τελευταία χρόνια.

Στα οικόπεδα αυτά κι ενώ είχαμε προσέλκυση επενδυτών γα τη διερεύνηση εξόρυξης των διαπιστωμένα πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, βλέποντας οι διεθνείς όμιλοι  την ολιγωρία των ελληνικών κυβερνήσεων από το 2015 και στη συνέχεια από το 2019 και μετά την απαράδεκτη καθυστέρηση στην έκδοση δικαστικών αποφάσεων στις προσφυγές που έγιναν από οικολογικές οργανώσεις, αποχώρησαν...

Τα κοιτάσματα αυτά θα ήταν σε θέση όχι μόνο να τροφοδοτούν την εγχώρια κατανάλωση, αλλά και ένα μέρος της Ευρωπαϊκής, σήμερα που υφίσταται έντονη ενεργειακή κρίση με το κλείσιμο της στρόφιγγας από τον Πούτιν. Για το λόγο αυτό θα έπρεπε να καταστήσουμε σαφές στην Ε.Ε. ότι είναι και προς το δικό της συμφέρον να χρηματοδοτήσει σήμερα την εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που μπορούν να καλύψουν μέχρι και το 30% της κατανάλωση των χωρών τους, ενώ αν συνδυαστούν και με τα κοιτάσματα Κύπρου, Ισραήλ και τον East Med, ο οποίος πολεμήθηκε , ενώ τώρα προβάλλει ως απαραίτητος, ίσως να καλύψουν την ενεργειακή αυτάρκεια της Ευρώπης

 Πέρα όμως από του υδρογονάνθρακες το σχέδιο αυτό πρέπει να περιλαμβάνει και την αξιοποίηση του υδάτινου δυναμικού της χώρας με την κατασκευή υδροηλεκτρικών, όπου έχουμε μείνει πολύ πίσω σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης (έχομε αξιοποιήσει μόλις το 25% του υδροηλεκτρικού μα δυναμικού), των γεωθερμικών μας πεδίων που είναι ανεξερεύνητα, ενώ υπάρχουν και σε Ιταλία και Τουρκία, άρα σίγουρα και στη χώρα μας και τέλος της βιομάζας (από γεωργικά και κτηνοτροφικά υπολείμματα και απόβλητα) από την οποία μελέτες αναφέρουν ότι μπορούν να παραχθούν ετησίως 1 δις κυβικά μέτρα αερίου. Φυσικά ακόμη πιο απαράδεκτη είναι η καθυστέρηση στην λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας το οποίο είναι σχεδόν έτοιμο από το 2002.

 Ο κ. Μανιάτης επίσης στηλίτευσε τη στάση της Ε.Ε, στο ενεργειακό ζήτημα, την αφωνία της και την αδυναμία της να επιβάλλει ενιαία μέτρα, όπως το πλαφόν στο φυσικό αέριο και την απεξάρτηση της τιμής της ενέργειας από αυτό, είτε με την επιβολή πλαφόν, είτε με την παύση λειτουργίας του χρηματιστηρίου φυσικού αερίου του Άμστερνταμ, όπου παίζονται κερδοσκοπικά παίγνια. Δυστυχώς φαίνεται  πως υπάκουε όλα αυτά τα χρόνια στις ανάγκες και μόνο της Γερμανίας που είχε επιτύχει φθηνά συμβόλαια προμήθειας φυσικού αερίου από τη Ρωσία, αδιαφορώντας για την αξιοποίηση των δικών της πόρων. Η Ευρώπη έχει δικό της φυσικό αέριο, αλλά ανεξήγητα είχε μειώσει την παραγωγή του τα τελευταία χρόνια.

Φυσικό αέριο έχει και η Νορβηγία και η Δανία και η Μεγάλη Βρετανία και η ίδια η Γερμανία, κατέληξε, η οποία φαίνεται πως είναι πλέον το μεγάλο θύμα της ενεργειακής κρίσης λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Αντίθετα η Ελλάδα είναι μόλις κατά 30 με 35% εξαρτημένη από το ρωσικό φυσικό αέριο καθώς έχει εναλλακτικά και τον αγωγό ΤΑΡ με το αζέρικο αέριο, ενώ προμηθεύεται πλέον και σε υγρή μορφή σε Ρεβυθούσα και Αλεξανδρούπολη και από την Αλγερία και από το Κατάρ και από τις ΗΠΑ. Φυσικά το LNG είναι πανάκριβο λόγω και του κόστους μεταφοράς του με πλοία σε σχέση με το αέριο σε αγωγούς., κατέληξε ο κ. Μανιάτης