SOS εκπέμπει ο θεσσαλικός κάμπος από την ξηρασία: Στέρεψαν πάλι ο Πηνειός και ο Πορταϊκός (video)

Ξηρασία δεν «χτυπά» μόνο τις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης, φέτος το καλοκαίρι αλλά και τη Θεσσαλία, καθώς για Πέμπτη υνεχή χρονιά έχουν στερέψει οι κοίτες του Πηνειού και του Πορρταϊκού στα Τρίκαλα, ως αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης, γεγονός που θέτει σε αμφισβήτηση το μέλλον της αγροτικής παραγωγής. ¨όπως σημειώνει ο αντιπεριφερειάρχης Τρικάλων Χρήστος Μιχαλάκης, είναι αναγκαίο πλέον η πολιτεία να προχωρήσει τα έργα στον Αχελώο, καθώς το υδατικό πρόβλημα στο θεσσαλικό κάμπο αρχίζει να «χτυπά κόκκινο». Το μοναδικό μεγάλο αρδευτικό έργο παραμένει η Λίμνη Πλαστήρα, η οποία όμως σύμφωνα με το γεωπόνο παλιό πρόεδρο του ΓΕΩΤΕΕ και μέλος της Επιτροπής Διεκδίκησης για την αντιμετώπιση του Υδατικού προβλήματος στη Θεσσαλία, Κώστα Γκούμα, τα νερά της καλύπτουν μόλις το 10 με 12% των αρδευτικών αναγκών του κάμπου.

Είναι προφανές πως ο πρωθυπουργός οφείλει να διορθώσει την περσινή "ανορθογραφία"στη ΔΕΘ και να ξεκαθαρίσει στη Θεσσαλονίκη ποιές είναι οι προθέσεις τελικά της κυβέρνησης για το πολύπαθο έργο του Αχελώου αλλά και για τα υπόλοιπα μεσαία φράγματα όπως του Μουζακιού και της Πύλης και πως προτίθεται να επιλύσει το υδατικό πρόβλημα του Θεσσαλικού κάμπου που οδηγείοται σε ερημοποίηση, σημειώνει ο κ. Γκούμας, επισημαίνοντας ότι το θέμα της ξηρασίας έχει να κάνει και με την επάρκεια τροίμων στη χώρα

Συγκεκριμένα ο κ. Γκούμας αναφέρει:
Με την λήξη της αρδευτικής περιόδου στην Καρδίτσα (σύμφωνα με τις δηλώσεις του αντιπεριφερειάρχη Καρδίτσας κ. Νούσιου), επιβεβαιώνεται για μια ακόμη χρονιά πως για τις αρδεύσεις στη Θεσσαλία (οι οποίες στηρίζονται κατά 70% περίπου στα υπόγεια νερά γεωτρήσεων, με σταθερή την διαχρονική πορεία περιβαλλοντικής υποβάθμισης και καταστροφής των υπόγειων υδροφορέων), σημαντική και αναντικατάστατη είναι η ενίσχυση της λεκάνης απορροής του Πηνειού με νερά από την λεκάνη απορροής του Αχελώου, που για την ώρα περιορίζονται στα 100 εκατ. κυβικά μέτρα νερού του ταμιευτήρα Ν. Πλαστήρα (φράγμα Ταυρωπού) στην Καρδίτσα (εκκρεμεί η μεταφορά υδάτων από το ημιτελές φράγμα της Συκιάς).

Να σημειώσουμε όμως πως αυτά τα 100 εκατ. κυβικά μέτρα νερού περίπου, που διατίθενται κάθε χρόνο για τις αρδεύσεις από τον ταμιευτήρα Ν. Πλαστήρα, αποτελούν μόνο ένα μικρό ποσοστό (10-12%) των συνολικών ετήσιων καταναλώσεων νερού στο Υδατικό Διαμέρισμα Θεσσαλίας και φυσικά είναι απολύτως ανεπαρκή για να λειτουργήσουν σαν αποθέματα ΞΗΡΑΣΙΑΣ στις δύσκολες συνθήκες που προδιαγράφονται για την Θεσσαλία στο άμεσο μέλλον (όπως δείχνει και η πρόσφατη ξηρασία σε πολλές χώρες της Ευρώπης).

Είναι επίσης αδύνατο τα νερά αυτά να «θυσιαστούν» ως «ενεργητικά» αποθέματα νερού για την αποκατάσταση των ελλειμματικών υπόγειων υδροφορέων (συσσωρευμένο επί δεκαετίες έλλειμμα ύψους 3 δις εκατ. κ. μ. νερού).
Η πρόβλεψη του Σχεδίου Διαχείρισης Υδάτων (2017) να εξασφαλιστούν πρόσθετα νερά με οικονομία στις αρδεύσεις και με νέα έργα ταμίευσης, για την αποφυγή μιας ανυπολόγιστης οικολογικής καταστροφής (και αποκατάστασης του ελλείμματος σε .. 60 χρόνια) ώστε να επανέλθουν σταδιακά στη φυσική τους κατάσταση, αποδεικνύεται ανεδαφική και ανεφάρμοστη (πρόκειται για «άσκηση επί χάρτου»).
Με όλο το σεβασμό λοιπόν στον εκπρόσωπο της Περιφέρειας Θεσσαλίας και τις καθησυχαστικές του δηλώσεις, ο «πόλεμος» και για τις αρδεύσεις και για την οικολογική αποκατάσταση συνεχίζεται αμείωτος, τα «όπλα» (εν προκειμένω νέα έργα και πολιτικές εξοικονόμησης υδάτων) που θα φέρουν την «νίκη» είναι γνωστά και σκόπιμο είναι να ενημερώνουν τον κόσμο για την αδιαφορία και τις τεράστιες διαχρονικές πολιτικές ευθύνες των κυβερνήσεων (μετά το 2010) και, όπως οφείλουν, να ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ως αυτοδιοικητικοί μας εκπρόσωποι το αυτονόητο σχετικά με τις μεγάλες απειλές που υπάρχουν για τη Θεσσαλία (πχ. ξηρασία).
Μάλλον είναι η ώρα να υπερβούν τα στενά κομματικά τους όρια και να μιλήσουν με παρρησία στον θεσσαλικό λαό.