Ακούει κανείς το SOS που εκπέμπουν οι παραγωγοί εθνικών προϊόντων λόγω έλλειψης εργατών;

Το πρόβλημα με την έλλειψη εργατικών χεριών στην Ελλάδα, αρχίζει να λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις με επιπτώσεις σε όλο το φάσμα της εθνικής οικονομίας.

Εργοστάσια παραγωγής κομπόστας ροδάκινου που είναι το πλέον εξαγώγιμο προϊόν στη χώρα μας αναγκάζονται να λειτουργούν τρεις με 4 ημέρες την εβδομάδα και στη συνέχεια να διακόπτουν τη λειτουργία τους, όχι λόγω έλλειψης ενέργειας, όπως συμβαίνει εσχάτως στη Γερμανία, αλλά λόγω έλλειψης εργατικών χεριών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι παραγωγοί βιομηχανικού ροδάκινου στη Βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία να μην μπορούν να διαθέσουν έγκαιρα το προϊόν τους , όπου επίσης υπάρχει έλλειψη αλλοδαπών εργατών γης, Τα ροδάκινα μένουν παραπάνω μέρες στα δέντρα, ωριμάζουν και πλέον είναι ακατάλληλα για κομπόστα και παραλαμβάνονται με καθυστέρηση από τα εργοστάσια για χυμό. Αποτέλεσμα αυτού είναι αφενός μεν οι αγρότες να εισπράττουν περίπου 12 λεπτά χαμηλότερη τιμή (23 λεπτά το κιλό για χυμό έναντι 33 ως 35 για κομπόστα) αλλά και οι βιομηχανίες να χάνουν την υπεραξία του προϊόντος. Φυσικά οι αγρότες λόγω των αυξημένων κοστολογίων είναι αγαναχτισμένοι, αλλά και οι βιομηχανίες αδυνατούν να δώσουν λύση καθώς δεν υπάρχει κάποια πολιτική για τους αλλοδαπούς εργάτες.

Όλες οι βάρδιες υπολειτουργούν με μειωμένο προσωπικό και αυτό έχει ως αποτέλεσμα αντί να επιτυγχάνονται οικονομίες κλιμακας που είναι το ζητούμενο να αυξάνεται το κόστος και των εργοστασίων που έχουν συν τοις άλλοις να αντιμετωπίσουν όπως όλες οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά τα αυξημένα κοστολόγια στην ενέργεια και έτσι αποκτούν μειονέκτημα έναντι του διεθνούς ανταγωνισμού (κυρίως από Κίνα).

Η ίδια και χειρότερη κατάσταση επικρατεί και στην κτηνοτροφία, όπου πέραν του κόστους των ζωοτροφών και της ενέργειας, οι κτηνοτρόφοι αδυνατούν να βρουν αλλοδαπούς τσοπάνους (κυρίως Αλβανούς) οι οποίοι τελευταία έχουν μεταναστεύσει σε άλλες χώρες. Ορισμένοι υπερήλικες κτηνοτρόφοι μη έχοντας καμιά βοήθεια σφάζουν τα κοπάδια τους και εγκαταλείπουν το επάγγελμα και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πέφτει κατακόρυφα η παραγωγή πρόβειου γάλακτος, άρα και του εθνικού μας προϊόντος της φέτας.

Τέλος ένα άλλο εξίσου σημαντικό και εξαγώγιμο προϊόν για τη χώρα μας είναι η ελιά και το λάδι και σε δύο τρεις μήνες που θα αρχίσει η συγκομιδή τους αν δεν εξευρεθεί λύση με τους εργάτες γης θα κινδυνέψουν σημαντικές ποσότητες να μείνουν πάνω στα δέντρα, με ανυπολόγιστες συνέπιες για την εθνική οικονομία

Αξίζει να τονιστεί ότι η κομπόστα ροδάκινο , η ελιά και η φέτα είναι τα «σήματα κατατεθέντα» της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής και συνδέονται άμεσα με το τουριστικό μας προϊόν. Αναζητείται λοιπόν επειγόντως εθνική στρατηγική, διαφορετικά χάνουμε και τα τελευταία ερείσματά μας στον κλάδο των εξαγωγών και μετατρεπόμαστε και πάλι σε χώρα εισαγωγέων και η οικονομία αποκτά πάλι τις παθογένειες που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία και τα μνημόνια, δηλαδή γίνεται εξόχως μεταπρατική...

Γ.Κ.