Τα πρόχειρα φράγματα και η άρδευση …50.000 στρεμμάτων, ή πως καταστρέφεται η ροή του Πηνειού !

Η είδηση ότι η Περιφέρεια κατασκευάζει φράγματα στον Πηνειό, που θα επιλύσουν το πρόβλημα άρδευσης σε 50.000 στρέμματα και θα κοστίσουν 150.000 ευρώ δημοσιεύτηκε σε πολλά τοπικά ΜΜΕ.

Εάν πράγματι τα «πρόχειρα» αυτά έργα είναι τόσο χρήσιμα και αποτελεσματικά όπως αναφέρεται, τότε θα πρέπει η εύκολη και «φθηνή» αυτή πρακτική (δηλαδή με 3 ευρώ ανά στρ./έτος) να επεκταθεί σε όλες τις καλλιέργειες της χώρας μας και - γιατί όχι - να διεκδικήσουμε και ένα βραβείο …ευρηματικότητας στον τομέα των αρδεύσεων !

Ας σοβαρευτούμε.

Ας γνωρίζει ο κόσμος πως αυτά τα «έργα ανάγκης» [που γίνονται ανελλιπώς κάθε χρόνο αυτή την εποχή ή/και νωρίτερα σε διάφορες θέσεις κατά μήκος του Πηνειού (από την Πηνειάδα έως και το Ομόλιο) και στον Ενιπέα] μπορεί να εξασφαλίζουν κάποιες ποσότητες επιφανειακού νερού και να δίνουν πρόσκαιρα μια ανάσα σε παραποτάμιους αρδευτές, ΟΜΩΣ :

1.Καταστρέφουν κάθε χρόνο το οικοσύστημα του Πηνειού (μειώνουν ή μηδενίζουν την θεσμοθετημένη οικολογική παροχή κατάντη των φραγμάτων) το οποίο θυσιάζεται στο βωμό της αδιαφορίας των κυβερνήσεων και στην έλλειψη προγραμματισμού - υλοποίησης μόνιμων έργων ταμίευσης των ΧΕΙΜΕΡΙΝΩΝ ροών του ποταμού (και των παραποτάμων του), στα ημιορεινά πέριξ του κάμπου, ώστε να εξασφαλίζονται κάθε χρόνο σημαντικές ποσότητες νερού, που την περίοδο των βροχών «χάνονται» αναξιοποίητες.

Αυτή η τακτική μας οδηγεί σε καταστροφικές (πλην όμως αναγκαίες και αναπόφευκτες ;) λύσεις συγκράτησης των ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΩΝ ροών του ποταμού, οι οποίες, όπως όλοι γνωρίζουν, είναι ανεπαρκείς έως και ελάχιστες.

2.Τα μικρά αυτά έργα, πέραν της περιβαλλοντικής - οικολογικής ζημιάς που προκαλούν, είναι σαφές ότι είναι και αντιοικονομικά, δεδομένου ότι την περίοδο κατασκευής τους ή/και λειτουργίας τους, συχνά μεσολαβούν βροχοπτώσεις ή/και πλημμυρικές παροχές στο ποτάμι, με αποτέλεσμα να χρειάζεται τόσο η άμεση καθαίρεση τους (για την αποφυγή καταστροφών !), όσο και η ανακατασκευή τους (στο αμέσως προσεχές διάστημα της αρδευτικής περιόδου).

Αν μάλιστα υπολογίσει κανείς συνολικά το κόστος για τα πρόχειρα αυτά έργα (που γίνονται ανελλιπώς τα τελευταία 25 χρόνια !), δύσκολα μπορεί να γίνει δεκτή αυτή η πρακτική ως μονόδρομος (άραγε έχουν εξεταστεί οι ενδεχόμενες εναλλακτικές τεχνικοοικονομικές λύσεις ταμίευσης επιφανειακών νερών κατά περιοχή ;),

Προκύπτει δηλαδή συνολικά ένα κόστος (ταμίευσης/ κ. μ. νερού) το οποίο είναι πολλαπλάσιο από εκείνο που θα πρόκυπτε εάν υπήρχαν μόνιμα έργα ταμίευσης (ορισμένα από τα οποία ήδη προβλέπονται στο Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων - ΣΔΥ) και που για το θεαθήναι υπογράφουν (ΣΔΥ) οι υπουργοί αλλά στην πράξη αποδέχονται πρακτικές προχειρότητας και ανορθολογισμού !

Και εδώ θα σημειώσουμε πως τα περιφερειακά έργα ταμίευσης στη ΛΑΠ Πηνειού, πέραν των άλλων, αποτελούν επίσης έργα ΑΝΤΙΠΛΗΜΜΥΡΙΚΑ (δες πχ. πως στον προπερυσινό «ΙΑΝΟ» προστατευτήκαν οι Σοφάδες από τον ταμιευτήρα Σμοκόβου).

3.Το ΣΔΥ καταγράφει επίσης τις τεράστιες υπεραπολήψεις νερού (πάνω από 100 εκατ. κ. μ./νερού κάθε χρόνο) από τον Πηνειό, που κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουν.

Το γνωρίζουν αυτό οι αγρότες και γενικά οι πολίτες ;

Πότε οι αρμόδιοι θα πούνε την αλήθεια στον κόσμο ότι όσο επιτρέπουν την χωρίς όρια επέκταση των αρδεύσεων, χωρίς να κατασκευάζονται τα αναγκαία έργα (ή χωρίς να ολοκληρώνονται ημιτελή από χρόνια έργα) και όσο οι κυβερνητικές τετραετίες περνάνε από μπροστά μας ανεκμετάλλευτες, τόσο το οικοσύστημα του Πηνειού (και των παραποτάμων του), όσο (κυρίως) και τα οικοσυστήματα των ΥΠΟΓΕΙΩΝ υδροφορέων θα καταστρέφονται !

Πρακτικά θα συνεχίσουμε συστηματικά εμείς οι ίδιοι (εκεί μας έχουν οδηγήσει....) να στερούμε το μέλλον των επόμενων γενεών, ενώ θα πρέπει ΕΜΕΙΣ να τους παραδώσουμε καλύτερες συνθήκες από εκείνες που βρήκαμε από τους προγόνους μας.

Άντε λοιπόν άλλη μια «χαμένη» αρδευτική χρονιά, άντε λοιπόν άλλη μια «χαμένη» τετραετία....