Έγκλημα η εγκατάλειψη των έργων Αχελώου- κοστίζει 3,5 δις ετησίως σε τοπική και εθνική οικονομία!

Η ημερίδα του ΓΕΩΤΕΕ στη Λάρισα την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα ανέδειξε μέσα από τεκμηριωμένες επιστημονικές εισηγήσεις, ότι το φαινόμενο της ερημοποίησης του Θεσσαλικού κάμπου είναι μη αναστρέψιμο, αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση για να ολοκληρωθούν τα ημιτελή έργα του Αχελώου και να προχωρήσουν και τα μεσαία φράγματα όπως αυτά του Μουζακίου και της Πύλης . Ειδικά το φράγμα Μουζακίου πέρα από αρδευτικό, υδροηλεκτρικό με την παραγωγή καθαρής «πράσινης ενέργειας» έχει και το χαρακτήρα του κατεπείγοντος έργου Πολιτικής Προστασίας, όπως διαφάνηκε και με τη θεομηνία «Ιανός», όταν τα νερά του Πάμισου προκάλεσαν τεράστιες καταστροφές και είχαμε και ένα ανθρώπινο θύμα.

Εκείνο που επιτείνει το πρόβλημα της ερημοποίησης στο θεσσαλικό κάμπο είναι το γεγονός ότι κάθε καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια σταματά η ροή του Πηνειού από τα Τρίκαλα, πολλές φορές ακόμη και στα τέλη Μαΐου, δημιουργώντας φαινόμενα κλιματικής ανάδρασης που μας εισάγουν σε ένα φαύλο κύκλο μη αναστρέψιμης ξηρασίας, υποβάθμισης-διάβρωσης των γαιών και εντέλει ερημοποίησης, ιδιαίτερα του ανατολικού τμήματος του κάμπου της Θεσσαλίας, όπου η υφαλμύρωση από τα νερά του Παγασητικού έφτασε μέχρι τη Χάλκη, μόλις 10 χιλιόμετρα έξω από τη Λάρισα(!) , όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο ομότιμος καθηγητής της Γεωπονικής και μέλος της ΕΔΥΘΕ Φάνης Γέμτος, εκ των διοργανωτών της πολύ ενδιαφέρουσας ημερίδας.

Γιατί είναι οικονομικό και οικολογικό έγκλημα η μη κατασκευή των έργων του Αχελώου

Και ερχόμαστε τώρα στο διά ταύτα επιχειρώντας να απαντήσουμε με οικονομικο-τεχνικούς όρους γιατί είναι οικονομικό και οικολογικό έγκλημα η μη κατασκευή ( ή αν προτιμάτε η εγκατάλειψη) των έργων του Αχελώου. ¨Όπως επισημαίνει ο καθηγητής της Γεωπονικής Νίκος Δαναλάτος την τελευταία 20ετία εγκαταλείφτηκαν στο θεσσαλικό κάμπο περί τα 1,1 εκατομμύρια στρέμματα αρδευόμενες εκτάσεις με εαρινές καλλιέργειες (κυρίως βαμβάκι κι καλαμπόκι), λόγω της έλλειψης επιφανειακών νερών και μετατράπηκαν κυρίως σε χειμερινά σιτηρά (σκληρό σιτάρι και κριθάρι.)

Γύρω στα 100.000 στρέμματα από αυτά βέβαια έγιναν δενδρώδεις δυναμικές καλλιέργειες και λαχανικά, με αποτέλεσμα το συνολικό αποτέλεσμα να είναι επιπλέον 1 εκατομμύριο στρέμματα ξερικές καλλιέργειες στον κάμπο. Πριν δούμε τα στοιχεία της οικονομικής ζημίας έχουμε αναφερθεί στη ζημιά που κάνει στο μικροκλίμα της θεσσαλικής πεδιάδας και πως επιτείνει το φαινόμενο της ερημοποίησής της η εξάπλωση των ξερικών καλλιεργειών, δημιουργώντας συνθήκες αποπνικτικές Ιούλιο και Αύγουστο που αυξάνουν τη ζήτηση σε ψυκτικά φορτία για το δροσισμό των κτιρίων στις πόλεις.

Τα οικονομικά στοιχεία είναι ωστόσο ακόμη πιο αμείλικτα:

Φέτος που είναι η καλύτερη χρονιά από πλευράς τιμών για τα σιτηρά (πάνε για 50 λεπτά το κιλό) αν έχουμε 400 κιλά μέση στρεμματική απόδοση, τότε ο τζίρος ανά στρέμμα είναι περί τα 200 ευρώ. Αν αυτά ήταν βαμβάκι με 400 κιλά κι ένα ευρώ το κιλό περίπου όσο έκλεισαν πριν λίγες εβδομάδες τα συμβόλαια προαγοράς, πάμε για τζίρους κοντά στα 400 ευρώ το στρέμμα ενώ στο καλαμπόκι με 1,5 τόνο στρεμματική απόδοση και 35 με 40 λεπτά το κιλό πάμε χοντρικά για 550 ευρώ το στρέμμα τζίρο. Άρα στα 1 εκατομμύριο στρέμματα θα είχαμε επιπλέον πρωτογενή πλούτο ετησίως περί τα 300 εκατομμύρια ευρώ για τη Θεσσαλία. Αν σε αυτά τα 300 εκατομμύρια ευρώ προσθέσουμε, αναφέρει ο κ. Δαναλάτος και την υπεραξία με τον πολλαπλασιαστή στη μεταποίηση και την απασχόληση (επί 10 περίπου) τότε έχουμε έλλειμμα μόνο από τη Θεσσαλία επειδή δεν έγιναν τα αρδευτικά έργα περί τα 3 δις ευρώ ετησίως !

Τώρα προσθέστε σ αυτά και τα επιπλέον 90 συν 90 εκατομμύρια ευρώ ετησίως εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας αν είχαν λειτουργήσει τα υδροηλεκτρικά σε Συκιά και Μεσοχώρα και βάλτε και άλλα περίπου 20 εκατομμύρια ευρώ από Πευκόφυτο και Μουζάκι και θα έχετε ένα έλλειμμα στο ΑΕΠ της χώρας ετήσιο κοντά στα 3,5 δις ευρώ. που ισοδυναμεί με το 2% του ΑΕΠ της χώρας. Και να σκεφτεί κανέις ότι τα μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση για την ενεργειακή κρίση ανέρχονται στο 1/3 αυτού του ποσού

Σε αυτά δεν έχουν υπολογιστεί οι ωφέλειες από την αντικατάσταση μεγάλου μέρους των 33.000 γεωτρήσεων στο θεσσαλικό κάμπο, εφόσον θα υπάρχουν συλλογικά δίκτυα άρδευσης από επιφανειακά νερά , ο εμπλουτισμός Πηνειού και Κάρλας τόσο οι οικονομικές όσο και οι περιβαλλοντικές που είναι και μη αναστρέψιμες όπως το έλλειμμα των 3 δις κ.μ. στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα της Θεσσαλίας.

Να λοιπόν γιατί η εγκατάλειψη των μεγάλων έργων μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στη Θεσσαλία και των μεσαίων όπως το Μουζάκι, η Πύλη και το Πευκόφυτο είναι εθνικό έγκλημα