Λίγο πριν έρθει η εξέγερση των πεινασμένων

Γιατί η χώρα πρέπει να αυξήσει και όχι να εγκαταλείπει την αγροτική της γη

Μετά την θερινή φρενήρη άνοδο στις τιμές των σιτηρών, είχαμε άνοδο και στην τιμή του καλαμποκιού του οποίου ο αλωνισμός ολοκληρώνεται και σειρά παίρνει το βαμβάκι, με τιμές που ίσως να ξεπεράσουν και τα 60 λεπτά το κιλό.
Ο λόγος είναι ότι οι χώρες της υποσαχάρειας Αφρικής εγκαταλείπουν την καλλιέργειά του και στρέφονται σε διατροφικά φυτά (κυρίως σόργο) για να καλύψουν τις επισιτιστικές τους ανάγκες και τον υπερπληθυσμό τους την τελευταία δεκαετία (έφτασαν τα 300 εκατομμύρια κατοίκους) , ενώ οι προβλέψεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου είναι ότι το μέχρι το 2100 θα έχουν ξεπεράσει το 1 δις κατοίκους…

Σε αυτή την έκρηξη τιμών συνέβαλε και η κλιματική κρίση, αλλά και η έντονη αστικοποίηση που παρατηρείται στην υφήλιο, με αποτέλεσμα η παραγωγική γη να αυξάνει την τιμή της σε όλο τον πλανήτη. Κι ενώ σε χώρες όπως το Ισραήλ η παραγωγική γη αυξάνεται μετατρέποντας τις ερήμους σε εύφορες πεδιάδες με σύγχρονες μεθόδους άρδευσης και συλλογής χειμέριων νερών και με κομποστοποίηση των απορριμμάτων που χρησιμοποιούνται στη συνέχεια ως λίπασμα.. Ή στις Κάτω Χώρες με τη δημιουργία τεχνητών εδαφών με προσχώσεις μέσα στο θαλάσσιο μέτωπο… Στη χώρα μας έχουμε την τάση τα τελευταία χρόνια να εγκαταλείπουμε αγροτική γη, λόγω της έλλειψης επιφανειακών συλλογικών αρδευτικών έργων, της λειψυδρίας , της διάβρωσης της γης, της υπογονιμότητας λόγω της εντατικοποίησης των καλλιεργειών τις περασμένες δεκαετίες, της ερημοποίησης, της υφαλμύρωσης στο ανατολικό τμήμα της Θεσσαλίας και της Αργολικής πεδιάδας και φυσικά παραδίδοντας σημαντικές εκτάσεις για κατασκευή φωτοβολταϊκών πάρκων. Οι προηγμένες χώρες λοιπόν αυξάνουν εν καιρώ ειρήνης τις παραγωγικές εκτάσεις και οι υπανάπτυκτες δίχως σχεδιασμό και πρόνοια, από τις κεντρικές τους διοικήσεις τις μειώνουν.
Οι πρώτες φροντίζουν για να έχουν επάρκεια τροφίμων και χώρες όπως η δική μας σε λίγα χρόνια θα κινδυνεύουν από αυτάρκεις που ήταν κάποτε να μετατραπούν σε επαίτες διεθνούς επιτιστικής βοήθειας, όπως οι χώρες της υποσαχάρειας Αφρικής.

Ακόμη και χώρες όπως η Βραζιλία εκχερσώνουν δάση για να καλλιεργήσουν σόγια, με τις ευλογίες των δυτικών και την προτροπή του Μπολονσάρου
Πρόκειται ασφαλώς για ανεπίτρεπτο οικολογικό έγκλημα που επιτείνει την αύξηση των αερίων του θερμοκηπίου καθώς τα δάση του Αμαζονίου δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα, αλλά η αστικοποίηση οδηγεί σε αλλαγή διατροφικών συνηθειών και αυξάνει τις ανάγκες σε κατανάλωση κόκκινου κρέατος.
Ανάλογες αυξητικές τάσεις σε βασικά αγροτικά προϊόντα είχαμε το 2008, όταν όμως αυτές είχαν αποδοθεί σε κερδοσκοπικές κινήσεις, με το στάρι να ξεπερνά τα 50 λεπτά το κιλό στο τέλος του καλοκαιριού και το 2012, όταν είχαμε μία πρωτοφανή ξηρασία σε ΗΠΑ και Κεντρική Ευρώπη (αλλά και Ρωσία, Ουκρανία) που οδήγησε σε πρωτοφανή έλλειψη σε δημητριακά και σόγια

Γράφαμε το 2012 ότι:
Τα καλαμποκένια τορτίγιας που είναι το ψωμί των Μεξικανών έφτασαν να κοστίζουν το κιλό όσο το μεροκάματο τους, ενώ η άνοδος των σιτηρών εκτόξευσε το κόστος του εθνικού φαγητού της Β. Αφρικής (το κους-κους και τις πίτες)… Έτσι ήρθε η εξέγερση των πεινασμένων Μεξικανών το 2012 και στη συνέχεια η «Αραβική Άνοιξη» στις χώρες της Βόρειας Αφρικής.
Τώρα με 1,5 χρόνο πανδημίας και στέρηση σημαντικών ελευθεριών, αλλά και με επιβράδυνση των οικονομιών, η διατροφική φτώχεια στις χώρες του τρίτου κόσμου και η ενεργειακή στην Ευρώπη, μπορεί να οδηγήσει σε νέες εξεγέρσεις…

Την ίδια ώρα παρατηρείται μία μαζική εγκατάλειψη της γεωργίας και ταυτόχρονη αστικοποίηση και διείσδυση στη βιομηχανία και στις λεγόμενες αναδυόμενες οικονομίες (BRICs) που συνεπάγεται ακόμη μεγαλύτερη έκρηξη τιμών των τροφίμων στο μέλλον όπως παρατηρεί στις εκθέσεις του ο FAO (ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων).
Ειδικότερα στην Κίνα η εγκατάλειψη των ορυζώνων για αναζήτηση δουλειάς στα κλωστήρια της Σαγκάης έχει λάβει διαστάσεις την τελευταία δεκαετία. Οι κοπέλες εγκαταλείπουν τους ορυζώνες και τον αυταρχικό πατέρα για να έχουν πέρα από ένα μπολ ρύζι και κάποια λίγα μεν αλά σημαντικά δολάρια μεροκάματο στα κλωστήρια των μεγαλουπόλεων της Ασιατικής χώρας και φυσικά την αυτονομία τους.
Σε γενικές γραμμές αυτός που διατηρεί τη στρατηγική θέση στη γεωργία άρα και στο διεθνή καταμερισμό των τροφίμων θα έχει και τον πρώτο λόγο στις μελλοντικές εξελίξεις, ανάλογο με εκείνον που ελέγχει τα ενεργειακά αποθέματα. Η ανθρωπότητα λοιπόν έχει εισέλθει σε φάση ενδοσκόπησης ανακαλύπτοντας μία απλή αλήθεια, ότι η παραγωγή χρήματος μπορεί να είναι απεριόριστη η γη όμως έχει περιορισμένες διαστάσεις και μπορεί να θρέψει συγκεκριμένο αριθμό κατοίκων.

Για το θεσσαλικό κάμπο προς το παρόν δεν θα έχουμε εξέγερση των πεινασμένων, αλλά δεν είναι μακριά η μέρα εκείνη που θα έχουμε την εξέγερση των «διψασμένων», καθώς παρατηρείται κωλυσιεργία ανεπίτρεπτη στην προώθηση σημαντικών αρδευτικών έργων και στη συνέχεια θα έρθει και η εξέγερση των πεινασμένων στα αστικά κέντρα της χώρας, αφού θα εγκαταλείπεται η αγροτική γη, λόγω της έλλειψης νερού, άρα και η παραγωγή τροφίμων. Η επιστροφή λοιπόν στα θεμελιώδη της οικονομίας βρίσκει τη χώρα απροετοίμαστη, το πολιτικό της προσωπικό απαράσκευο και την αγροτική οικονομία εγκαταλελειμμένη στην τύχη της, χωρίς πρόνοιες, ώστε να καταστεί ανταγωνιστική.
Είναι προφανές ότι μεσαίοι και μικροί ταμιευτήρες και αρδευτικά- αντιπλημμυρικά έργα στο θεσσαλικό κάμπο, λαμβάνουν διαστάσεις επείγουσας προτεραιότητας για την Ελλάδα, για να προλάβουμε την... εξέγερση των πεινασμένων