Το θαύμα

Η αλλαγή ώρας γύρισε πίσω τη μνήμη δεκαετίες όταν στα 11 μου χρόνια έκανα ένα ΘΑΎΜΑ...

Μπορεί να ξεχαστηκε, οι μάρτυρες έχουν ηδη "αναχωρήσει" από τον μάταιο τούτο κόσμο όμως το θυμάμαι σαν να έγινε τώρα...

Σάββατο ήταν και πήγαινα στο σχολείο δεν υπήρχε στην εποχή "των δεινοσαύρων" τη δική μου Σαββατοκύριακο...

Αργία ήταν μόνο η Κυριακή...

Ο ταχυδρομος μου έδωσε ένα γράμμα για την οικογένειά μου κι ένα ΆΛΛΟ για την κυρία Μερόπη έμεινε απέναντι μας και με παρακάλεσε να της το δώσω...Η κυρια Μερόπη χήρα θύμα πολέμου άνευ τέκνων και μεγαλόσωμη, έτρωγε πολύ...

Άφησα το δικό μας γράμμα στα σκαλιά του σπιτιού μας και χτύπησα την πόρτα της κυρίας Μερόπης που ήταν και μια χαραμάδα ανοιχτή (αλλες εποχές) κανεις δεν κλείδωνε την ημέρα. Χτύπησα. Τίποτα...

Άνοιξα την πόρτα κι άκουσα ένα ροχαλητο σαν φορτηγό στον ανήφορο η κυρία Μερόπη κοιμόταν, η σόμπα πετρελαίου αναμμένη...

Έμεινα για λίγο ακίνητος και μετά αυθόρμητα για να δηλώσω την παρουσία μου πήρα μια εικόνα από τις πολλές που ήταν γύρω από το εικονοστάσι και την ακούμπησα στην φρουτιερα περνοντας κι ένα μανταρίνι, αφησα το γράμμα στην πόρτα κι έφυγα για το σχολείο...

Γυρίζοντας πλήθος γυναίκες με αναμμένα κεριά ηταν στην αυλή κι ένας παπάς ,"διάβαζε " ευχές στο σπίτι...

Η μαμά μου ήταν εκεί, όταν την ρώτησα τι έγινε μου είπε σιγανα."Περπάτησε η εικόνα της Αγίας Σοφίας από το εικονοστάσι κατέβηκε στο τραπέζι θαύμα κάνε το Σταυρό σου"...

Την είδηση την έγραψαν οι τοπικές εφημερίδες η εικόνα της Αγίας Σοφίας με τις κόρες της μεταφέρθηκε οριστικά στην εκκλησία και το ΘΑΎΜΑ χρόνια το συζητούσαν...

Ποτέ δεν είπα λέξη μόνο σήμερα μετά από τόσα χρόνια εγένετο ήδη παραγραφή με βαραίνει όμως μέσα μου και το είπα, ομως είστε φίλοι μου και ΚΡΑΤΑΤΕ ΜΥΣΤΙΚΆ...

* Ο Βαγγέλης Κολώνας είναι Λαρισαίος Ηθοποιός / Σκηνοθέτης / Συγγραφέας