Τι συμβαίνει με τις απαλλοτριώσεις στο αρχαίο θέατρο

Με τίτλο ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣο συνάδελφος Γιώργος Τράντας με ανάρτησή του θετει το θέμα των απαλλοτριώσεων για την αν΄-αδειξη του αρχαίου θεάτρου της Λάρισας σε μία νά βάση, καθώς ήδη έχουν παρατηρηθεί πολύχρονες καθυστερήσεις στην καθαίρτεση και καταεδάφιση των ακινήτων σε Βενιζέλου, Κύπρου Ύδρας  και Απόλλωνος:

 
Χθες έκανα εδώ μια ανάρτηση σχετικά με την τύχη των 20 και πλέον ιδιοκτησιών μπροστά στο Α Αρχαίο Θέατρο θέτοντας ερωτήματα, τα κυριότερα από τα οποία ήταν γιατί εξαιρέθηκαν τα μισά από αυτά από τη διαδικασία απαλλοτρίωσης και γιατί αυτή καθυστερεί με κίνδυνο να χαθούν τα χρήματα που έχουν δεσμευτεί. Επειδή μερικοί θέσατε ζήτημα σκοπιμότητας του έργου οφείλω να διευκρινίσω τα εξής: 1. Το έργο αυτό έχει σχεδιαστεί από το 1989, όπως και η απαλλοτρίωση των ακινήτων δεξιά του Θεάτρου. Σκοπός ήταν η ανάδειξη του μεγαλείου αυτού του μνημείου. Στο σχέδιο ήταν να δημιουργηθεί πράσινο (πλατεία) σε όλο το μήκος από την Κύπρου μέχρι τη Βενιζέλου.
2. Τα ακίνητα αυτά χαρακτηρίστηκαν Κοινόχρηστος Χώρος. Αποχαρακτηρίστηκαν με δικαστικές αποφάσεις λόγω παρέλευσης πολλών ετών, στα οποία δεν έγινε καμία κίνηση απαλλοτρίωσής τους. Ο Δήμος που πήρε την "καυτή πατάτα" τροποποίησε το Σχέδιο Πόλης και τα ξαναχαρακτήρισε ως Κοινόχρηστο Χώρο.
3. Το 2016 εκταμιεύτηκε από το "Πράσινο Ταμείο" ποσό 7 εκατομμυρίων ευρώ για να πληρωθούν οι ιδιοκτήτες μόνο του εικονιζόμενου τετραγώνου Β και όχι του Α. (Δεν γνωρίζω ποιοι και γιατί τροποποίησαν την αρχική πρόταση εξαιρώντας το οικοδομικό τετράγωνο Α). Το ποσό αυτό κρατείται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων με κωδικό που αφορά τη συγκεκριμένη και μόνο χρήση του. Κατά τη γνώμη μου κακώς εξαιρέθηκε ένα τετράγωνο, από τη στιγμή που υπήρχε διαθέσιμο ποσό, το περίσσευμα του οποίου δεν είναι γνωστό αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αντίστοιχες ανάγκες.
4. Πέντε χρόνια η κατάσταση δεν έχει προχωρήσει καθόλου, γιατί επιλέχθηκε η λύση της διαπραγμάτευσης με τους ιδιοκτήτες των ακινήτων. Η τακτική είναι λάθος κατά τη γνώμη μου για τους εξής λόγους: α) δεν έχει γρήγορα αποτελέσματα με κίνδυνο να χαθούν τα χρήματα, β) από τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης θα προκύψουν διαφορετικές τιμές ανά ακίνητο, γ)μπορεί να αμφισβητηθεί το συμφωνηθέν ποσό, αν χρειαστεί να συμβάλουν οι γείτονες με χρήμα, όπως συμβαίνει με όλους τους κοινόχρηστους χώρους πρασίνου που προκύπτουν και αναβαθμίζουν την αξία των ακινήτων που "βλέπουν" στον χώρο πράσινου. Ο ορισμός τιμής τετραγωνικού με δικαστική απόφαση θα ήταν μια γρήγορη και δίκαιη διαδικασία.
5. Επειδή φίλοι έθεσαν θέμα διατήρησης παραδοσιακών κτιρίων, έχω να παρατηρήσω ότι αυτά είναι ελάχιστα. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα πέτρινο κτίσμα λίγο πριν τη συμβολή της Απόλλωνος με την Ύδρας στο τετράγωνο Β (θυμίζω ότι το τετράγωνο Α έχει εξαιρεθεί). Όταν με το καλό περιέλθει στην κατοχή του Δήμου, μπορούν να συζητηθούν όλα. Προσωπικώς διατηρώ επιφυλάξεις κατά πόσο είναι εύκολο να διατηρήσεις ένα ακίνητο όταν το ποσό δίνεται για να γίνει ο χώρο πλατεία και όταν οι γείτονες συμβάλλουν οικονομικά για τον ίδιο σκοπό (μπορεί δηλαδή να αρνηθούν συμμετοχή με τον ισχυρισμό ότι δεν πρόκειται για χώρο πράσινου). Επειδή μπορεί να προκύψουν στο μέλλον και άλλα τέτοιου είδους διλήμματα καλό είναι όταν θυσιάζουμε κάτι για ν- αναδείξουμε κάτι άλλο. Το κακό είναι ότι θυσιάσαμε πολλά ιστορικά κτίρια ταυτότητας της πόλης με αντάλλαγμα ...διαμερίσματα. Αυτά. Ελπίζω να μην σας κούρασα.