Ειδήσεις, νέα για Λαρισαϊκά και Σχόλια

Τι θα συμβεί στην επόμενη καταιγίδα στα πρώην αυθαίρετα και νυν νομιμοποιημένα;

Του Γιάννη Κολλάτου

Τι θα συμβεί στην επόμενη  καταιγίδα στα πρώην αυθαίρετα και νυν νομιμοποιημένα;
09.08.2018 | 11:46
Νέος Αγων

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει.
Στο Πήλιο μέσα στις καστανιές το πουκάμισο του Κενταύρου
γλιστρούσε μέσα στα φύλλα για να τυλιχτεί στο κορμί μου
καθώς ανέβαινα την ανηφόρα κι η θάλασσα μ ακολουθούσε
ανεβαίνοντας κι αυτή σαν τον υδράργυρο θερμομέτρου
ώσπου να βρούμε τα νερά του βουνού.
Γ. Σεφέρης Με τον τρόπο του Γ.Σ.


Είμαστε η χώρα που οι νόμοι υπάρχουν για να παρακάμπτονται. Ψηφίζονται νέοι για να καλύψουν στρεβλώσεις και «παραθυράκια» παλαιών, αλλά μαζί τους ξεφυτρώνουν και τα by-pass και έχουμε νέα παράκαμψη των νόμων.. Είμαστε οι νεοέλληνες μερακλήδες καταπατητές της δημόσιας γης, έχουμε την ψευδαίσθηση ότι η κτήση αποτελεί και κατάκτηση και καλύπτει το κενό μέσα μας που δημιούργησε η άναρχη ανάπτυξη της μεταπολεμικής Ελλάδας..
Μία γενιά ευνουχισμένη από το φυσικό της χώρο, ξένοι στην ίδια μας την πατρίδα, που έμαθε να διεκδικεί, από το κράτος βιάζοντας το περιβάλλον . Μία γενιά που δημιούργησε ένα κράτος της ημιμάθειας, της θρασύτητας και της συνδιαλλαγής και της ρεμούλας, όπου όλα απαγορεύονται και όλα επιτρέπονται. Μία γενιά κρυφοαναρχικών που ενδόμυχα έχει θεοποιήσει το σύνθημα των αντεξουσιαστών «Απαγορεύεται το απαγορεύεται»…

Είμαστε η χώρα της αυθαίρετης δόμησης και εν γένει της αυθαιρεσίας.

 Ο λόγος για τα αυθαίρετα στα παράλια, πολλά εκ των οποίων έχουν νομιμοποιηθεί, οι κάτοχοί τους έχουν «χρυσοπληρώσει» το ελληνικό δημόσιο, επί χρόνια και τώρα απαιτούν από την πολιτεία, προστασία, από πλημμύρες, πυρκαγιές ή άλλες φυσικές καταστροφές...
Όταν χτίζεις όμως στη μπαγκίνα, από έναν χείμαρρο, ή μπαζώνεις ένα ρέμα, είναι προφανές ότι λαμβάνεις ένα ρίσκο τόσο για την περιουσία σου, όσο και για τη ζωή σου.. Το γεγονός ότι καμία κυβέρνηση δεν ανέλαβε το πολιτικό κόστος στο παρελθόν να γκρεμίσει αυθαίρετα, αλλά βολευόταν με την είσπραξη γενναίων προστίμων δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής κανενός...
Ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση από το αποκαλούμενο «νησάκι» στον Αγιόκαμπο.. Μέσα στο νησάκι αυτό λοιπόν, που σημαίνει ότι μιλάμε για «δέλτα» εκβολών χειμάρρου στη θάλασσα, υπάρχουν 100 σπίτια και οι κάτοικοι, έχουν συγκεντρώσει 100 υπογραφές και ζητούν από δήμο και περιφέρεια να πράξουν τα δέοντα, ώστε να μην πλημμυρίσουν με τις πρώτες δυνατές μπόρες του φθινοπώρου. Ήδη όπως μας λένε έχουν συσσωρευτεί 1,5 μέτρο φερτά υλικά, από τις καλοκαιρινές νεροποντές, μέσα στην κοίτη του χειμάρρου, τα οποία πρέπει να καθαριστούν πριν ξεκινήσουν οι βροχές, αλλά αγωνιούν καθώς βλέπουν ότι παρατηρείται καθυστέρηση στην εγκατάσταση της εργολαβίας...


  Οι συγκεκριμένοι 100 ιδιοκτήτες, έχουν νομιμοποιήσει τις κατοικίες τους, πληρώνοντας πρόστιμα και παράβολα και δικαίως πλέον απαιτούν από πολιτεία και αυτοδιοίκηση να τους προστατέψει.. Γνωρίζουν ωστόσο ότι βρίσκονται στην κοίτη ποταμού, κάθε τρεις και λίγο πλημμυρίζουν και χάνουν περιουσιακά στοιχεία , έπλα και οικοσκευές, αλλά δεν έχουν άλλη επιλογή., Παρόμοιες καταστάσεις στα Μεσάγγαλα, στο Στρίντζο, από όπου χθες μας ενημέρωσε κάτοικος, ότι έχουν μολυνθεί τα νερά του Πηνειού, έχουν μαυρίσει και υπάρχει δυσοσμία.. Και αυτοί βρίσκονται στο Δέλτα , στην κοίτη, ενός ποταμού, του μεγαλύτερου που διαρρέει τη Θεσσαλία. Και αυτοί έχουν νομιμοποιήσει πληρώνοντας υπέρογκα ποσά, τις εξοχικές, ή σε ορισμένες περιπτώσεις και τις μόνιιμες κατοικίες τους...
Το να διακηρύττεις ότι θα γκρεμιστούν 3500 αυθαίρετα στη χώρα, απέχει πολύ από το να το πράξεις, γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των «αυθαιρετούχων» τα έχει νομιμοποιήσει και ζητά από το κράτος τις υποδομές και την προστασία…


  Το πώς φτάσαμε στη χώρα σε Τρίτη γενιά αυθαιρέτων, είναι μία μεγάλη ιστορία που έχει να κάνει με τις καθυστερήσεις, της κεντρικής διοίκησης και των υπουργείων να χωροθετήσουν και να δώσουν σχέδια πόλης στις παραλιακές περιοχές, έχει να κάνει με το γεγονός, ότι δεν υπάρχει εθνικό κτηματολόγιο, έχει να κάνει με το dna του Έλληνα, που αρέσκεται στο πλιάτσικο και τις καταπατήσεις, δημόσιας γης και μετά ζητά από το δημόσιο προστασία, στη λογική «άρπαξε να έχεις και κλέψε για να φας»… Ωσάν το δημόσιο να μην είναι ο χώρος που ζούμε, το σπίτι μας, αλλά κάποιου άλλου, συνήθως ξένου, που όταν έρχεται (αγοράζοντας ακίνητο τώρα που η χώρα φτωχοποιήθηκε) απορούμε πως το σέβεται, πως το φροντίζει, πως κάνει την ατομική του καθαριότητα και κόβει από μόνος του τα χόρτα, στον περιβάλλοντα χώρο του και δεν απαιτεί από το κράτος να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει ο ίδιος…
Όσο για τα αυθαίρετα μέσα σε μπαζωμένα ρέματα και κοίτες ποταμών, υπάρχουν πολλά και στο Πήλιο και σε πολλές περιοχές της Θεσσαλίας, αλλά το πλέον κραυγαλέο παράδειγμα, της αστειότητας του ελληνικού κράτους, είναι το Γυμνάσιο Αγριάς, ένα δημόσιο κτίριο, που βρίσκεται στην κοίτη μπαζωμένου ρέματος και το χειμώνα γλίτωσε στο «τσακ» καταστροφική πλημμύρα. Την επόμενη φορά όμως, καθώς η κλιματική αλλαγή μας προειδοποιεί, ότι θα έχουμε πιο συχνά καταιγίδες και λιγότερο ήπιες βροχές, τι θα συμβεί σε όλες αυτές τις περιοχές;


Υ.Γ. Tο ποίημα του Γιώργου Σεφέρη «όπου και να ταξιδέψη η Ελλάδα με πληγωνει» (ή αλλιώς με τον τρόπο του Γ.Σ. που παραπέμπει στα αρχικά του ονόματός του, άρα πρόκειται για προσωπική αναφορά) αναπτύσσεται με τη μορφή περιδιάβασης σε τουριστικούς και αρχαιολογικούς τόπους της μεσοπολεμικής Eλλάδας και εστιάζεται στα αισθήματα αλλοτρίωσης, απραξίας και στασιμότητας, που αποδίδουν τη σχέση των ανθρώπων με τον τόπο, το παρελθόν, τους γύρω τους αλλά και τον εαυτό τους.

 



Αν το άρθρο μας σας άρεσε, πατήστε

Παρακαλούμε, κάντε

Άλλες ειδήσεις για Λαρισαϊκά και Σχόλια

Δημοφιλή Βίντεο

ΑΣ Αγορά
Γίνε μέλος στη σελίδα μας στο facebook Ακολούθησε μας στο Twitter
Bruno Online Delivery
Συνέδριο Πηνειός

Κατηγορίες

Ακολουθήστε μας
  ^