Πως θα αντιμετωπιστεί η ξηρασία στη Θεσσαλία για να μη χαθούν επιδοτήσεις στη νέα ΚΑΠ με τη «γαλάζια συμφωνία»

Πως θα αντιμετωπιστεί η ξηρασία στη Θεσσαλία για να μη χαθούν επιδοτήσεις στη νέα ΚΑΠ με τη «γαλάζια συμφωνία»
Του Γιάννη Κολλάτου

 Η Ελλάδα θα βρεθεί μετά το 2027 σε μία δεινή οικονομική θέση καθώς τότε ολοκληρώνεται το πρόγραμμα του Ταμείου Συνοχής και Ανθεκτικότητας και θα πρέπει να διατηρήσει τους σημερινούς ρυθμούς ανάπτυξης του 2,5%,  που οφείλονται εν πολλοίς στα κονδύλια του συγκεκριμένου Ταμείου, για να μπορέσει να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος της,
 Οι εκτιμήσεις των οικονομολόγων είναι ότι χωρίς αυτά τα κονδύλια οι ρυθμοί ανάπτυξης θα πέσουν στο 1% του ΑΕΠ της χώρας και για το λόγο αυτό οφείλει να βρει τρόπους να αναπτύξει την πραγματική της οικονομία βασιζόμενη στα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Ένα από αυτά είναι ο πρωτογενής της τομέας και τα ποιοτικά αγροδιατροφικά της προϊόντα για τα οποία όμως απαιτείται οργάνωση της παραγωγικής δραστηριότητας.

 Επίσης μετά το 2027 ξεκινά η νέα ΚΑΠ η οποία θα εισάγει τη λεγόμενη «γαλάζια συμφωνία» μετά την «πράσινη» το λεγόμενο «blue deal» που θα διαδεχτεί το «green deal» δηλαδή  πρακτικές για εξοικονόμηση νερού και όχι κατασπατάλησή του. Μάλιστα ι η Θεσσαλία λόγω της έλλειψης μεγάλων αρδευτικών συλλογικών δικτύων και της ξηρασίας που παρατηρείται τα τελευταία καλοκαίρια κινδυνεύει να απολέσει επιδοτήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ ετησίως αφού βρίσκεται στο «κόκκινο» στο θέμα των υδάτινων ελλειμμάτων τόσο επιφανειακών όσο και υπόγειων.

Ήδη το ευρωκοινοβούλιο ψήφισε τη συμφωνία η οποία προβλέπει πως από την Ελλάδα η μόνη περιφέρεια που δεν θα συνεχίσει να έχει επιδοτήσεις για αρδευόμενες καλλιέργειες μετά το 2027 θα είναι αυτή της Θεσσαλίας!

Η εξέλιξη αυτή μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη εγκατάλειψη εκμεταλλεύσεων στον κάμπο η οποία  ήδη έχει αρχίσει να συντελείται αρχικά λόγω των θεομηνιών «Ιανός», «Ντάνιελ» και στη συνέχεια λόγω του αυξημένου κόστους παραγωγής, της κατακόρυφης πτώσης των τιμών και κυρίως της κλιματικής αλλαγής που πέρυσι το καλοκαίρι «έκαψε» τις σοδειές λόγω του παρατεταμένου καύσωνα και της ξηρασίας. 

Πρέπει λοιπόν να εξευρεθούν άμεσα τρόποι εξοικονόμησης νερού και αποδοτικότητας καλλιεργειών που έχουν  έλλειψη νερού, ιδιαίτερα στη νοτιοδυτική Θεσσαλία (Σοφάδες, Φάρσαλα) και Βόρεια Φθιώτιδα καθώς το φράγμα Σμοκόβου δείχνει να μην καταφέρνει να εξυπηρετήσει τις αρδευόμενες καλλιέργειες της περιοχής λόγω του μεγάλου υδατικού ελλείμματος που παρουσιάζει τον τελευταίο χρόνο. Ένας τρόπος είναι η χρήση ζεόλιθου στα εδάφη αυτά που βρίσκονται στο «κόκκινο» ώστε να εξισορροπηθεί το υδατικό ισοζύγιο. Ιδιαίτερα για την καλλιέργεια του βαμβακιού οι γεωπόνοι θεωρούν τη χρήση του ζεόλιθου ως ευεργετική καθώς συγκρατεί την υγρασία στο έδαφος γύρω από το ριζικό σύστημα και κάνει τα φυτά ανθεκτικά στην ξηρασία

Συγκεκριμένα ο  ζεόλιθος είναι ένα φυσικό ορυκτό που μπορεί να έχει σημαντικά οφέλη στη βαμβακοκαλλιέργεια. Χρησιμοποιείται κυρίως για:
-Βελτίωση του εδάφους: Δεσμεύει και απελευθερώνει σταδιακά τα θρεπτικά συστατικά, μειώνοντας τις απώλειες λιπασμάτων.
-Αύξηση της υδατοϊκανότητας: Κρατά την υγρασία στο έδαφος, βοηθώντας την καλλιέργεια σε περιόδους ξηρασίας.
-Απορρόφηση βαρέων μετάλλων και τοξινών: Μειώνει την παρουσία επιβλαβών ουσιών στο έδαφος και στα φυτά.
-Μείωση της χρήσης λιπασμάτων: Βοηθά στην καλύτερη αξιοποίηση του αζώτου και άλλων θρεπτικών στοιχείων.
-Προστασία από ασθένειες και έντομα: Σε μορφή σκόνης, μπορεί να λειτουργήσει ως φυσικό απωθητικό για έντομα όπως το πράσινο σκουλήκι.
Τρόπος εφαρμογής:
    Στο έδαφος: 100-400 κιλά ανά στρέμμα, ενσωματωμένος πριν τη σπορά.
    Διαφυλλικά (σε σκόνη): 5-10 κιλά ανά στρέμμα, ψεκασμός σε κρίσιμες φάσεις ανάπτυξης.
Ο ζεόλιθος είναι ένα οικολογικό και οικονομικό εργαλείο που μπορεί να βελτιώσει την απόδοση και την ποιότητα της βαμβακοκαλλιέργειας. Χρησιμοποιείται ήδη σε πολλές χώρες με θετικά αποτελέσματα.
Φυσικά η χρήση του πρέπει να περάσει από πρόγραμμα του ΥΠΑΑΤ ώστε να γίνει η εφαρμογή του και αυτό θα μπορούσε να ενταχθεί στα σχέδια βελτίωσης μαζί με τη στάγδην άρδευση και να διασφαλίσει και τη βιωσιμότητα των κοινοτικών επιδοτήσεων στη Θεσσαλία , τόσο απαραίτητων για την παραμονή των αγροτών μας στα χωριά.
 Και εννοείται πως η οριστική λύση είναι η επιτάχυνση της κατασκευής των μεσαίων φραγμάτων και η ολοκλήρωση του έργου του Αχελώου, ώστε να καλυφθεί το υδατικό έλλειμμα της Θεσσαλίας και έτσι να διαφυλαχτεί και το περιβάλλον και η οικονομική της βιωσιμότητα