cosmos

Με Αρχιτεκτονική Ματιά

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

από τον Βασίλειο Ν. Τσολάκη

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί
09.12.2016 | 11:17
Animus Benefits
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας - ΔΠΜΣ - Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Τουρισμού και Πολιτισμού [ΣΑΤΠ]
Δαλαβίκας Bikes
Comfort Suites and Rooms
Συνεταιριστική Τράπεζα Θεσσαλίας
ΕΒΟΛ - Το δικό μας γάλα
Μικρές Αγγελίες

https://www.thessaliatv.gr/include/docs/007002570_tsolakis00401.jpg

01.Σκιάθος, το νησί, που μοιάζει βγαλμένο από παραμύθι. Ένας αγαπημένος προορισμός για όσους αγαπούν τη θάλασσα, τον ήλιο, τα φυσικά λιμανάκια, τις απόμερες παραλίες και τα πεντακάθαρα νερά για κολύμπι.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

02. Όλα αυτά τα διαθέτει απλόχερα το νησί μαζί με μια ενδοχώρα δασόφυτη, με υπέροχα μέρη για πεζοπορία, με μοναστήρια που συνεχίζουν τη γαλήνια ζωή τους  όπως εδώ και αιώνες και με μια Χώρα, χτισμένη αμφιθεατρικά σε καταπράσινους λόφους, με λιθόστρωτα δρομάκια, κεραμοσκεπή σπίτια και μικρές ολάνθιστες αυλές.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

03. Ένα φωτογραφικό κάδρο που σε καλεί να ταξιδέψεις μαζί του. Όσο μεγάλες και αν είναι οι διαστάσεις του, δεν μπορεί να χωρέσει τόση ομορφιά.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

04.Είναι αδύνατο να επισκεφθεί κανείς τη Σκιάθο και να μη ψάξει τις λογοτεχνικές ζωγραφιές του Παπαδιαμάντη σε όλες τις γωνιές του νησιού.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

05. Ο “κοσμοκαλόγερος” συμβολίζει το άλλο πρόσωπο της Σκιάθου, όπως το ζωγράφισε με εξαίρετο τρόπο στο μυαλό μας, μέσα από τα σχολικά μας βιβλία. Τα περισσότερα έργα του είναι γεμάτα από εικόνες του νησιού, που υπήρξε η μούσα του.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

06. Ο Οδυσσέας Ελύτης αναφερόμενος στον τρόπο που μας μαγεύουν οι ιστορίες του Παπαδιαμάντη λέει: ”Οι νύχτες του, ελαφρές σαν το γιασεμί, ακόμα κι όταν περιέχουν τρικυμίες, πέφτουν επάνω στην ψυχή μας σαν μεγάλες πεταλούδες, που αλλάζουν ολοένα θέση, αφήνοντας μια στιγμή να δούμε στα διάκενα τη χρυσή παραλία όπου θα μπορούσαμε να’ χαμε περπατήσει, χωρίς βάρος, χωρίς αμαρτία.”

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

07. Από το Μπούρτζι η θάλασσα φαίνεται να γίνεται ένα με τον ουρανό.

«Δύο αμαυροί όγκοι, επαργυρούμενοι και στιλπούμενοι αμυδρώς από το μελαγχολικό φώς της σελήνης, διεγράφοντο ο είς προς ανατολάς, ο άλλος προς δυσμάς, χωρίς να διακρίνονται, εις τας διαλείψεις του φωτός και της σκιάς, αι λεπτομέρειαι του εδάφους. Ήσαν αι δύο γείτονες νήσοι. Μυστηριώδες θέλγητρον απέπνεε όλη η σεληνοφεγγής νύξ».

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, “Νοσταλγός”

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

08. Παρά την δυτικήν εσχατιάν του ωραίου τριπλού λιμένος της παραθαλασσίου κώμης, όπου το κύμα , υπό ελαφρού ζεφύρου ρυτιδούμενο, σκάζει και δικνύει μέλαιναν αιχμήν υπό υγράς λευκής παρυφής περίρρυτον,εκεί ανίσχει την κεφαλήν η Μαυρομαντηλού.

Αλ. Παπαδιαμάντης, “ Θαλασσινά ειδύλλια.”

 

 Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

09. Η ανθρώπινη κλίμακα, το ελληνικό μέτρο επικρατεί και δεσπόζει τόσο στη φύση όσο και στα κτίσματα. Απόλυτη συμφωνία μεταξύ Θείας και ανθρώπινης δημιουργίας.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

10. Η συνοικία Πλάκες, μια περιοχή πνιγμένη στα πεύκα που μπαίνει στη θάλασσα, και το Μπούρτζι δημιουργούν τη ζεστή αγκαλιά του λιμανιού στης Σκιάθου.

 

 Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

11. Στη συνοικία Πλάκες τα σπίτια κρέμονται στην κυριολεξία από τούς βράχους πάνω από τα γαλάζια νερά και επιτηρούν αγέρωχα  την είσοδο του λιμανιού.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

12. Στην άκρη του κάδρου ένα κομμάτι γης φαίνεται έτοιμο να αποκοπεί από τη στεριά και να ανοιχτεί κι’ αυτό στο πέλαγος με επιβάτες μερικά πεύκα.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

13. «Στες τρείς, στες τέσσερες, παπά, για να μην πέση ο αέρας, να τον έχουμε πρύμα ως τες Κουκ’ναριές, νάχουμε μέρα μπροστά μας.

Από εκεί ως το Μανδράκι κι ως τον Ασέληνο, τραβούμε σιγά -σιγά με το κουπί.

Από εκεί ώς τις Κεχρεές κι ώς την Αγία  Ελένη, θα μας παίρνει αγάλι -αγάλια με το πανάκι».

Αλ. Παπαδιαμάντης, (Στο Χριστό στο Κάστρο).

 

 Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

14. Η παραλία στο Μπούρτζι, τόσο μικρή, που μπορείς να την πάρεις στην αγκαλιά σου όταν φύγεις.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

15. Η προκυμαία του παλιού λιμανιού, όπου αράζουν τα σκάφη που περιμένουν τον κόσμο για τις θαλασσινές εξορμήσεις στις πανέμορφες ακρογιαλιές του νησιού. Καθαρά, έντονα χρώματα δημιουργούν μια ωραία ζωγραφιά.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

16. Δεν είναι ένα ωραίο σκηνικό, αλλά ένα φυσικό τοπίο. Η κίνηση στο λιμάνι άρχισε και η προκυμαία μπροστά από το Μπούρτζι γέμισε χρώματα.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

17. Η γαλάζια θάλασσα της Ελλάδας, τα άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε καραβάκια και όλη η Σκιάθος τους εύχεται “βίον ανθόσπαρτον.”

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

18. Το παλιό λιμάνι είδε πολλά καράβια τόσα χρόνια που είναι εκεί. Σήμερα, όμως, τα πολυτελή κότερα που συνωστίζονται στο μικρό λιμάνι είναι διαφορετικά, όπως διαφορετικοί είναι και οι άνθρωποι σε κάθε εποχή.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

19. Ο ήλιος μόλις έχει ανατείλει και καλημερίζει τα πλεούμενα που στέκουν δεμένα στο λιμάνι. Σε λίγο θα λυθούν οι κάβοι και θα μεταφέρουν τον κόσμο στις χρυσαφένιες ακρογιαλιές.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

20. Θα γνωρίσουν τον νέο κήπο της Εδέμ και θα μαγευτούν από την πυκνή βλάστηση, τους όρμους και τα λιμανάκια με τις μοναδικές ομορφιές.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

21. Ο όρμος της Αγίας Παρασκευής, μια “γαλάζια λίμνη” με σμαραγδένια διάφανα νερά που ενώνουν με μαγικό τρόπο τον ουρανό με τη γή. Εδώ ο αέρας μοσχοβολά αλμύρα και πεύκο. Η ήρεμη ομορφιά του γοητεύει όλες τις ώρες της ημέρας.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

22. Ένα παιχνίδι που παίζει το ελληνικό φώς με την κίνηση των νερών, σε μια θάλασσα, που όσο κι αν φαίνεται πλατιά, είναι στα μέτρα του ανθρώπου και χωρά μέσα στη ματιά μας.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

23. Μια θεία μουσική φαίνεται να φτάνει ως εδώ, που μεταφέρεται από την άσπρη  κουκίδα των αφρών και αναμειγνύεται με το θρόισμα των φύλλων των δέντρων σε μια εξαίσια συμφωνία.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

24. Τώρα λικνίζεται στην ασφαλή αγκαλιά του λιμανιού, έτοιμο, όμως, να ξεκινήσει για νέα θαλασσινά μονοπάτια.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

25. Οι κουκουναριές, το σύμβολο του νησιού. Οι κουκουναριές, δεν είναι μόνο θάλασσα και χρυσή αμμουδιά, αλλά μια απέραντη  αγκαλιά ενός καταπράσινου σώματος. Ένα όνειρο καλοκαιρινής μέρας. Είναι ένας μεγάλος βιότοπος και ένα οικοσύστημα ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους. Η υφάλμυρη λίμνη Στροφυλιά φιλοξενεί ένα μεγάλο αριθμό σπάνιων μεταναστευτικών πουλιών.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

26. Οι κουκουναριές είναι ένα ειδυλλιακό τοπίο, όπου τα πανύψηλα πεύκα ακουμπούν στα γαλάζια νερά.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

27. Τα Λαλάρια, μια παραλία με ιδιαίτερο κάλλος, όπου η θάλασσα με τα κρυσταλλένια νερά διακόπτεται απότομα από τεράστιους βράχους.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

28. Στα Λαλάρια, οι βράχοι κοντά στη θάλασσα δημιουργούν την “Τρύπια Πέτρα” που φαίνεται  να λειτουργεί σαν φυσική γέφυρα.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

29.Στα Λαλάρια, το κύμα σε σπάνιες, μόνο, περιπτώσεις γαληνεύει.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

30. Στη Σκιάθο, ακόμα πιστεύουν, ότι στα Λαλάρια η φύση συναντά τους Θεούς.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

31. Το κάστρο της Σκιάθου, όπου μετακινήθηκαν οι κάτοικοι της Σκιάθου, τον 14ο αιώνα, προκειμένου να αποφύγουν τις πειρατικές επιδρομές, εγκαταλείποντας τη Χώρα στη νότια πλευρά, όπου ζούσαν εκατοντάδες χρόνια. Σ’ αυτή την απόκρημνη πλαγιά διαμόρφωσαν την νέα πολιτεία τους με 300σπίτια και 30εκκλησιές, και έζησαν, προστατευμένοι από ένα ισχυρό τείχος, για 450 χρόνια. Το 1929, με την ίδρυση του Ελληνικού κράτους επέστρεψαν στη σημερινή Χώρα

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

32. Κάτω από το κάστρο, μια παρθένα, στενή, λωρίδα γης είναι ικανή να αναστήσει τη μαγεία από τις λογοτεχνικές ζωγραφιές του Παπαδιαμάντη.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

33. Μια πλατιά λεωφόρος στην απεραντοσύνη του Αιγαίου που κάνει τα όνειρα απέραντα. Το ελληνικό καράβι σπάει τα όρια μεταξύ του πραγματικού και του φανταστικού.

 

Σκιάθος, το σμαραγδένιο νησί

34. «Κυρά μου, τα παιδάκια σου, κυρά μου, τ’ακριβά σου, καράβι τριοκάταρτο στο πέλαγο αρμενίζουν και με τ’ αφέντη την ευχή γρόσα πολλά θα φέρουν.

Κι ο κυρ’ βορρηάς τα κύματα φυσάει και τα σπρώχνει.

 Σπρώχνε, βορρηά τα κύματα, να μ’ώρθη το παιδί μου, τ’αγαπημένο μου πουλί και το ξεπεχταρούδι, ανάθρεμμα της αγκαλιάς, της ξενητειάς λουλούδι.»

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (“Θαλασσινά ειδύλλια”.)

 

Το δάσος του Πολυδεντρίου στο Μαυροβούνιο



Αν το άρθρο μας σας άρεσε, πατήστε

Παρακαλούμε, κάντε
Europa Security
Νέος Αγων
thesnea.gr

Δείτε ακόμη

Δημοφιλή Βίντεο

Γίνε μέλος στη σελίδα μας στο facebook Ακολούθησε μας στο Twitter
alphawood
ΚΤΕΛ Μαγνησίας E-Ticket
Γιαννάκος - Κλιματισμός Αυτοκινήτων
Όλυμπος - τσάι του βουνού
Ευθυμίου Red Inn
Μένουμε Λάρισα - Επιμελητήριο Λάρισας
Agronuts
Φαίδων Αρτοποιήματα
Τσίπουρο Τυρνάβου
ΟΣΔΕ - Δημόκας
ΡΑΔΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑ 96FM
  ^